Baruman, mijn laatste blog

Baruman: de laatste ronde.

Beste vrienden, bloggers(sters), dit wordt mijn laatste blog. Vorig jaar berichtte ik jullie over mijn slokdarmkanker. Helaas kwam begin van dit jaar de ziekte in alle hevigheid terug. Opnieuw volgde ik een chemotherapie maar daar werd ik zo ontzettend ziek van dat ik, na een gesprek met mijn kinderen, vriendin en mijn internist besloot om daarmee te stoppen. Ik bevind mij, zoals dat heet, in de terminale fase.

Aanstaande maandag word ik opgenomen in een hospice, alles is fantastisch en goed geregeld. Mede met behulp en steun van mijn onvolprezen kinderen. Hoe raar dat ook klinkt, ik kijk er “verlangend” naar uit en weet dat ik uitstekend wordt verzorgd. Daarom neem ik nu afscheid van jullie. Van al die bloggers die mijn bijdragen de moeite waard vonden, zoals ik van die van hen genoot. Ik groet en bedank Barbara, Jezzebel, Gingy, George en Knutselsmurf, van dorpsgenoot Francois en vele andere bloggers.

 In het hospice zal ik jullie, zo lang als ik het nog kan, blijven volgen. Gegroet!

Advertenties

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in kunst. Bookmark de permalink .

13 reacties op Baruman, mijn laatste blog

  1. Dwarsbongel zegt:

    Baruman, ik lees dit nu pas. Ik ben niet zo vaak langs geweest, maar heb je blogs zeker kunnen waarderen!
    Rust zacht…

  2. FT zegt:

    Zojuist lees ik dat je niet meer onder ons bent,
    helaas heb ik jouw laatste blog gemist en heb
    ik je geen laatste groet meer kunnen geven.
    Dat spijt me oprecht want ik las je graag en had
    je graag nog een laatste groet willen geven.
    Dat kan nu niet meer, tenminste je kunt het niet
    meer lezen. Toch wil ik je nog na roepen dat ik
    genoten heb van je mooie tekeningen, je
    stukjes over muziek en je liefde voor gitaren…

    Rust zacht aardige man en sterkte gewenst aan je familie!

  3. Ans Schuite zegt:

    Lieve papa van ellen, mijn vriendin, ik wens u nog veel mooie momenten voor de tijd die u nog gegeven is. En wat is het mooi in Rozenheuvel!! Een dikke knuffel van Ans

  4. francois15 zegt:

    Als ik me omdraai achter mijn bureau zie ik jouw “Fantasie” uit 2000. Je blijft in mijn gedachten Bas

  5. joost tibosch sr zegt:

    Heb velen al die -onze- moeilijke weg zien gaan en krijg vreemd genoeg steeds grotere behoefte om aan te moedigen. Zo van “zet hem op” en “laat je niet kennen”. Jou op afstand gevolgd hebbend, krijg ik de indruk dat jij inderdaad die moed -en die gun ik je van harte- hebt, die men niet eens met woorden aan hoeft te moed-igen. In gedachten pak ik dan ook ff je schouders beet!

  6. Els Kroone-Ligtelijn zegt:

    Lieve Bas,
    We leven erg met je mee en hopen op mooie laatste tijd in het hospice
    Met tranen in mijn ogen type ik dit, dag lieve lieve Bas…
    X
    Els en familie

  7. Hilde zegt:

    Bastiaan wat een naar bericht. En wat typerend voor jou om dit zo te vertellen. Ik wens je heel veel sterkte in de laatste fase. Ik denk aan je en zal je missen met je mooie verhalen. Vind het fijn dat ik je heb leren kennen, je kijk op de wereld is inspirerend geweest voor me.

    Liefs Hilde

  8. Aad Verbaast zegt:

    Naar bericht Baruman. Je leek zo op te knappen en dan slaat het toch weer toe.
    Fijn te horen dat je omringd met liefde van je dierbaren.
    Ik kwam graag altijd even bij langs op het blog.

  9. Jezzebel zegt:

    Met veel plezier heb ik je blogs gevolgd, de tekeningen zijn prachtig, de verhalen innemend.
    Wat verschrikkelijk nieuws.
    Misschien dat het een beetje troost om te weten dat je veel mensen hebt geraakt en zeker met je blog iets hebt neergezet.
    Ik wens je rust omringd door de warmte en liefde van hen die je dierbaar zijn op deze laatste reis.
    Zichrano Libracha, moge je nagedachtenis tot zegen zijn.
    Dank Baruman, veel dank,

  10. Tineke zegt:

    Lieve Bas, jouw bijdrages over Romaine zal ik bundelen en een speciale plek geven in ons huisje.
    Hou van je
    Tineke

  11. Heleen zegt:

    Lieve Bastiaan, Het is allemaal bizar en onwezenlijk. Je voert een harde en oneerlijke strijd die je uiteindelijk niet kon winnen. Hopelijk vind je nu de rust die je zo graag wilt in het hospice, samen met je kinderen en kleinkinderen. Ik denk heel veel aan je. Ik zal je regelmatige onverwachte bezoekjes missen, maar er zijn nog talloze dingetjes die me aan je zullen doen blijven denken. Voor mij blijf je de levendige Bastiaan die een speciaal plekje houdt in mijn hart. Altijd. Ik hoop zo voor je dat je nog samen met je dierbaren van wat je dierbaar is kan genieten. Liefs, Heleen

  12. Het kwam vanmorgen om half zes even heel hard aan dit bericht. Je laatste fase. Fijn dat ik je via je blogs heb mogen leren kennen. Je paddenstoelenbijdragen voor mij zullen mij nu nog dierbaarder zijn.

    Sterf zacht, lieve man. En heel veel sterkte voor je familie.

    Snik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s