Baruman ontmoet een vurige haan.

Baruman ontmoet een vurige Arnhemse haan.

Bij mijn wandeltocht vanmorgen maakte ik een tussenstop in een bruin cafe in Arnhem. Daar kom ik, als het even lukken wil, elke vrijdag en soms vaker. De barman-eigenaar, Gijs, kent me inmiddels en trakteert me elke vrijdag, aan het eind van de ochtend, op een tosti. Een kopje koffie kost er maar 2 euro, de tosti is gratis, waar kom je dat nog tegen.

Het is een echt “Ernems” cafe, oud, bruin, doorrookt en nagenoeg alle vaste klanten zijn voor de voetbalclub Vitesse. Van oorsprong ben ik voor Feijenoord, daar ben ik nog steeds supporter van, zeker deze competitie. Maar in de loop van de jaren is daar mijn liefde voor Vitesse bij gekomen. Jarenlang zat ik op de bekende “zuid-tribune”, later op de west-tribune. De verhuizing naar een andere plek kwam omdat ik op den duur een hekel kreeg aan al het bier van die gasten achter mij, die dat over mij heen gooiden.

In mijn cafe vind je, her en der verspreidt, oude doorrookte schilderijen naast attributen en verwijzingen naar de 2e wereldoorlog. Dat heeft wel wat, net als het licht beschadigde, bruin geschilderde gipsen beeldje van een Rhedense kroegbaas die, in het echt en in brons uitgevoerd, op ‘Het Eiland’ in de binnenstad van Arnhem staat. De kunstenaar ken ik goed, het beeld is van Wim Kuijl. Hij is ook de maker van het bekende en recent gerestaureerde bronzen beeld van Simon Carmiggelt en zijn vrouw in het dorpje De Steeg. Het echtpaar kijkt uit over de IJsselarm aldaar.

Beste bloggers, in mijn cafe wordt nog gewoon en stevig gerookt (terzijde, ik rook niet) maar desondanks kom ik er graag omdat ik de gesprekken en discussies aan de bar zowel direct als gezellig “Ernems” en ongecompliceerd vind. Vanmorgen kreeg ik van Gijs, zoals gebruikelijk de dikke ochtendkrant en een kopje koffie met een tosti. De gezelligheid werd versterkt met een fraai waxinelichtje. Zo ontzettend mooi dat ik het niet kon laten om de vurige haan aan jullie te laten zien. Een blijvend opgewonden schatje, niet?

de haan brandt van verlangen

de haan brandt van verlangen

Hoe authentiek mijn cafe is laat ik jullie hieronder zien. Mooi he?

IMG_3280

Zoals jullie zien, gewoon gezellig, niks design.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in kunst. Bookmark de permalink .

9 reacties op Baruman ontmoet een vurige haan.

  1. francois15 zegt:

    Is dit M. in de B. straat? Ik ging er vroeger nog wel eens koffie drinken maar vanwege de zware rooklucht ben ik daar mee gestopt.
    Heeft Isis N. hier niet eens geëxposeerd?

    • baruman zegt:

      @ Francois, nee, het is de U-bar in de W. straat. Isis N. heeft volgens mij wel in de door jou genoemde bar (M. in de B.straat) geexposeerd. Valt ons gecodeerd gesprek nog voor anderen te volgen?

      • francois15 zegt:

        Vast niet, maar dat is natuurlijk hun eigen schuld, hadden ze maar Erhemmer moeten zijn😉
        Ik ben er nooit binnen geweest. Naar mijn gevoel bestaat ‘ie al heel lang die U-bar (sinds menschen heugenis), of zit hij er pas sinds de reconstructie van de W. straat & het M. kwartier ?

      • francois15 zegt:

        Ernhemmer of is het Ernemmer

      • baruman zegt:

        @ Francois, de bar zat er al “eeuwen” voor de reconstructie van het M.Kwartier, ook toe kwamen er Ernhemmers……

  2. Jezzebel zegt:

    De haan is om heel blij van te worden, maar de kroeg is er een die je toch overal tegenkomt? Zelfs in Zandvoort hebben we er zo één.

  3. timmerark zegt:

    Alleen jammer van de gokkasten, maar ze zijn helaas noodzakelijk om te overleven…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s