Baruman gaat chemo, met Hector de degenslikker

Baruman strijdt met behulp van Hector tegen zijn slokdarmkanker.

Mijn voorgaande blogs informeerden u over het begin en het verloop van mijn ziekteproces. U weet het misschien nog. De beginfase, met mijn “doodsbericht” in de eerste week. Gevolgd door een reeks onderzoekingen met als uiteindelijk resultaat dat ik behandeld kon worden, de grote opluchting. Via een strak gepland en vijf weken durend traject van dagelijkse radiologische bestralingen en 1 keer per week chemotherapie.

Aanstaande vrijdag heb ik nog 1 bestraling te gaan en krijg ik nog twee  weken te maken met een (voorspelde) terugslag. Nog even afzien dus.

Wat ik u echter nog niet heb verteld is dat ik gedurende die vijf weken werd geholpen door mijn persoonlijke held “Hector”, van beroep degenslikker. Deze (mijn) ridder van het eerste uur, viel in die periode op zijn eigen en unieke wijze de kankercellen aan. Hij versterkte daarmee het effect van de bestralingen en de chemotherapie.

Ik stel Ridder Hector even aan u voor. Sommige bloggers kennen hem reeds omdat ik Hector al eens tekende. Ik laat u ter herinnering linksonder de betreffende tekening zien.

Men zegt wel eens dat de tijd (te) snel gaat. Normaal gesproken heb ik dat gevoel ook maar in deze fase van mijn leven heb ik dat anders ervaren. Vooral de laatste twee weken kropen de dagen en nachten voorbij. Dagen van vermoeidheid, van misselijkheid en pijn. Pijn in mijn hele lijf maar in het bijzonder tijdens het (vloeibare en calorierijke) eten. De pijn bestreed ik met dubbele doses morfine, aangevuld met paracetamollen. Medicijnen waar je ook niet vrolijk van wordt maar die noodzakelijk waren in het kader van mijn kwaliteit van leven.

In verband met het vorenstaande dank ik mijn beide kinderen en mijn lieve “verloofde”  voor hun onvoorwaardelijke steun en zorg. Ik noem ook de steun van vrienden, vriendinnen en een groot aantal medebloggers. Hulde!

In tegenstelling tot mij heeft Degenslikker Hector, in verband met zijn niet aflatende zorg voor mij, zijn conditie op een extreem hoog peil gehouden. Fanatiek streed hij op zijn wijze, zijn degen in de vuist, voor mijn herstel. Ik stel hem nogmaals aan u voor:

Hector stak, zeer tegen zijn gewoonte in, zijn degen niet in zijn luchtpijp maar gebruikte hem om via mijn slokdarm mijn kankercellen te bestrijden. Geen makkelijke handeling dat verzeker ik jullie. De komende 2 weken zal blijken in hoeverre Hector daarin is geslaagd. Een eventuele CT-scan zal dat hopelijk bevestigen.

Vrijdag komt er dus een (voorlopig) einde aan mijn bezoekingen aan Ziekenhuis Rijnstate Arnhem en aan het Arnhems Radiotherapeutisch Instituut ARTI. Ik herhaal in dit verband mijn grote waardering voor het verplegend personeel, de dietistes, de artsen, mijn radiotherapeut en de radiotherapeutisch laboranten. Ook de dames met de langs rijdende koffie, thee en andere drankjes (koekje erbij?) dank ik voor hun lieve aandacht. Mensen, bedankt!

Ik beeindig mijn blog om u nog even te laten zien in welke omgeving ik gedurende die vijf weken verbleef. Kijk en huiver. Linksonder ziet u de grote ontvangsthal van het Ziekenhuis Rijnstate, de foto is genomen vanaf de 6e verdieping, daar waar de afdeling Oncologie zetelt en waar ik de chemotherapie kreeg.

Op de linker foto de hal met zijn grote en transparante overkapping.

Op de rechter foto een kijkje van de diverse activiteiten op de begane grond.

Hieronder laat ik nog een aantal beelden van het moderne interieur van Arti zien.

In deze ruimte wachtte ik op de verwelkoming door de radiotherapeutisch laboranten om te worden bestraald. Een klein kleedhokje in, bovenlichaam ontbloten om  vervolgens in de bestralingsapparatuur plaats te nemen. Gelukkig kreeg ik in deze wachtruimten  voldoende gelegenheid om mij op de hoogte te stellen van het welzijn en het  (on) gelukkige liefdeleven van onze BN-ers. Elke week vers leesvoer, ik zal het missen !

Bij mooi weer kan je zelfs in een fraai vormgegeven buitenruimte plaats nemen.

Diverse keren heb ik mijn Ridder Hector gevraagd om met mij mee te gaan naar de bestralingssessies. Maar zeer beslist weigerde hij, bang als hij was voor de gevaarlijke stralen. Daarmee liet hij toch zijn kwetsbare kant zien, de schat. Ook mijn aanbod om, net als ik, kennis te nemen van de perikelen van “onze” geliefde BN-ers overtuigden Hector niet. Hij vond bovendien dat hij al werd overladen met het buitengewoon groot aantal incrowd politicie en artiesten die op de Nederlandse TV te zien zijn. Tegen dat steekhoudende argument kon ik niet op. Ziet ook u ze voor u, de Jannen, de Jacks en vele anderen?

Lieve mensen, geachte bloggers, ik besluit dit blog met de mededeling dat ik de komende 14 dagen niet of nauwelijks aanspreekbaar zal zijn. Maar eenmaal aangesterkt kom ik daarna terug om mijn verslagen af te maken, dat beloof ik jullie!

Tot blogs!

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in kunst. Bookmark de permalink .

18 reacties op Baruman gaat chemo, met Hector de degenslikker

  1. tineke zegt:

    hai die baru, weet nu niet of eerdere reactie is aangekomen…volg je nu officieel.. sterkte komende tijd

  2. tineke zegt:

    he die baruman, heb je blogs weer eens bijgelezen… je weet het eenmaal aangesterkt gaan we samen weer op pad, bij Francine die borrel halen en buiten in de hangmat ‘verblijven’ liefs van allemaal!

  3. Dwarsbongel zegt:

    Ik ben onlangs zelf twee keer “degenslikker” geweest: vanwege een zware longontsteking (ik was blijkbaar zieker dan ik zelf nog besefte) heb ik twee keer en bronchoscopie ondergaan. Ik vertelde de longarts, dat het me meegevallen was. Hij zei: vertel DAT nou eens op verjaardagsfeestjes…!
    Jij lijkt me iemand die ook zoiets zou kunnen zeggen – althans, dat vind ik je verslagen uitstralen: lef, moed, en dankbaarheid voor de zorg die je krijgt.
    Sterkte, vooral ook bij de voorspelde dip!

  4. Corrie Konijn zegt:

    Als we nou eens allemaal iets van je ellende konden overnemen…..wat zou je daarmee geholpen zijn! Helaas, je moet het helemaal zelf doorstaan! Sterkte, sterkte, sterkte! X
    Corrie

  5. joost tibosch sr zegt:

    Ook ik blijf “duimen”. Het vroeger gebruikelijke “voor je bidden” lukt me niet overtuigend meer en ik kan mezelf, maar vooral jou, alleen maar troosten met wat mijn moeder lang geleden zei: “Je weet maar nooit!” Dus blijf ik ook maar “duimen”!

  6. Marleen zegt:

    Hallo Baruman, alles gelezen, heel veel sterkte gewenst! Gelukkig heb ik je pas gesproken, daarna ging het hier even wat minder goed, want schoonmoeder is plotseling overleden: heel erg verdrietig allemaal.
    Hoe is het met jou en zal ik één deze dagen nog even bij je langskomen?
    Kus, hou je ongelofelijk taai,
    Marleen

  7. FT zegt:

    Dat je maar weer snel mag aansterken!

  8. tondegruijter zegt:

    sterkte man, dat het spoedig achter de rug moge zijn.

  9. Jezzebel zegt:

    Word snel gezond, man.
    Ik wens je veel kracht.
    En zal aan je denken.

    • baruman zegt:

      @Jezzebel, bedankt voor je aandacht.
      Hector de degenslikker kocht ik jaren geleden op een rommelmarkt. Ik werd “hebberig” omdat ik (A) als kind verzot was op het circus in mijn woonbuurt en (B) omdat het beeldje voor de zoveelste keer de vraag (bij mij) opriep of dit beeldje nu onder de noemer kunst of kultuur valt. Ik kies voor kunst, mij bewust van het feit dat ik het niet echt kan onderbouwen. Wat vind jij?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s