tekening “sigarenknipper”

Tekening van een “sigarenknipper”

Na een kleine onderbreking ga ik verder met de presentatie van (mijn) tekeningen die te maken hebben met voorwerpen van mijn ouders, in mijn ouderlijk huis. Het hieronder getekende apparaat was ooit van mijn vader.

Hij was een fervente sigarenroker. Zolang als ik hem ken rookte hij, was hij voor mij de vader in huis die altijd “een sigaar in zijn hoofd had”. Je kunt je voorstellen hoe vreemd ik dat als kind vond. Aan de andere kant, roken was in die tijd gewoon, haast iedereen deed het. Maar ik vond het maar een vreemde, vieze gewoonte, dat wil zeggen, tot mijn 14e jaar. Toen begon ik zelf te roken (“sjekkies”) en hield dat tot mijn 31e vol….

Soms rookte mijn vader een pijp, met zo’n kromme steel. Die mooie pijp bezit ik nog steeds, ik zal hem binnenkort tekenen. Maar terug naar de sigarenknipper.

Mijn vader rookte sigaar, altijd dezelfde, de beroemde “bolknak”. Hij genoot daar zichtbaar van, de sigaar was niet uit zijn mond te krijgen. Om beter te kunnen genieten van zijn sigaar knipte hij met het hierboven getekende voorwerp een puntje van zijn sigaar af. Dat kon op twee manieren, rond of ovaal. Hoe graag hij rookte, anders gezegd hoe verslaafd hij was, mag blijken uit het volgende verhaal.

Mijn vader was kruidenier, in hart en nieren. Na een succesvolle loopbaan bij de Cooperatie in Arnhem kocht hij op zijn 59e jaar een kleine kruidenierswinkel in Bussum. Zijn overgang naar een eigen kruidenierswinkel deed hij om een bescheiden pensioentje op te bouwen. Dat was in onvoldoende mate gelukt bij zijn vorige werkgever.

Zijn winkel (“de zaak” zei hij altijd) zocht en vond hij in een architectonisch bijzondere volksbuurt uit de jaren 20, het Eendrachtspark. Ja, mijn vader had smaak. Ik meen dat de buurt een ontwerp is van de architect die ook het fraaie gemeentehuis van Hilversum heeft gebouwd. Maar terug naar het voorval met zijn sigaar.

Mijn vader sloot “tussen de middag” zijn winkel. Dan nam hij ruim de tijd om met zijn gezin te lunchen en om een klein “tukkie” te doen. Na de lunch ging hij er uitgebreid voor zitten, in zijn leun- of soms bureaustoel. Zijn onafscheidelijke bolknak tussen de lippen. Kort daarna, voor ons voorspelbaar, ging hij “knikkebollen”. Tot ieders verwachting zakte de sigaar steeds dichter naar zijn overhemd toe. U snapt het al, op den duur vertoonde zijn overhemd een reeks brandgaatjes. Het opmerkelijke hierbij is dat hij daar nooit van wakker schrok. Al ontkwam hij natuurlijk niet aan de kritische opmerkingen van mijn moeder. Die accepteerde hij min of meer schuldbewust waarna hij elke dag daarna weer in zijn oude zonden verviel.

Deze sigarenknipper, met daarachter zijn “bolknak”, gaat nu naar een van mijn (klein)kinderen, de tekening blijft bij mij.

(oost-indische inkt + viltstift tekening op aquarel papier)

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in kunst. Bookmark de permalink .

7 reacties op tekening “sigarenknipper”

  1. francois15 zegt:

    Een beetje late reactie maar het is weer een fraaie tekening (grafiek zeggen de kenners toch ?) en een mooi verhaal. Ik heb zo’n beetje alles gerookt tot hasj aan toe maar sigaren weinig en aangezien ik al bijna 30 jaar geleden gestopt ben met roken begin ik er ook niet meer aan😉

    • baruman zegt:

      @Francois, bedankt, maar beter laat dan nooit. Ik probeerde het destijds wel maar kon niet aan een sigaar of een pijp wennen. De pijp van mijn vader wordt ook nog getekend en gaat daarna naar mijn zoon. Die heeft nog nooit gerookt! Ik hoop niet dat ik hem op dat rookspoor zet.

  2. LAILA zegt:

    Een mooie serie vind ik dit.
    Heb ze allemaal gelezen.

  3. Beukmans zegt:

    Mijn opa was niet zo bemiddeld maar rookte ook af en toe bolknaks maar beet het puntje er dan gewoon af. De andere prentjes had ik ook bekeken hoor (vergeten te liken denk ik, sorry).

  4. Beukmans zegt:

    Het zijn gewoon schilderijtjes, prachtig!

    • baruman zegt:

      @Beukmans, bedankt.
      Deze sigarenknipper is zeer funktioneel en ook nog mooi gemaakt. Van zwaar vernikkeld koper en met een paarlemoeren handvat. Eigenlijk wil ik hem houden maar toch gaat hij (vandaag) naar mijn zoon. Samen met de knijpkat die ik al eerder tekende.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s