“een tekening van niks”, aflevering 6

“een tekening van niks”, aflevering 6.

De vorige blogs gingen over de maatstaven 1 t/m 3 van beeldend kunstenaar Jean Pecasse. Deze aflevering is de laatste uit de serie, “maatstaf 4”.

Maatstaf 4: “vormen vorm en onderwerp een eenheid”,

overlappen taal en betekenis elkaar.

In veel westerse kunst (speciaal conceptuele kunst) is te zien dat onderwerp/idee krachtig is, maar dat de kunstenaar niet goed in staat is om dit om te zetten in een visuele vorm. Het resultaat kan dan droog theoretisch zijn. Soms is er zelfs geen visualisering. Anderzijds is dit erg belangrijk geweest voor voor de ontwikkeling van de kunsttheorie (Joseph Beuys, non art items) maar de zichtbare resultaten kunnen een armzalig karakter vertonen: geen eenheid van onderwerp en vorm.

In de schilderijen van Piet Mondriaan kan je zien dat dat hij het emotionele probeerde te beperken tot slechts een element: ultieme harmonie. Om dat te bereiken vermeed hij emotioneel geladen beeldtaal. Rembrandt was een absolute meester in naturalisme maar in zijn topwerken zag hij soms af van deze kundigheid om te voorkomen dat schoonheid de aandacht zou afleiden van wat hij wilde: het karakter van zijn onderwerpen.

Als een kunstenaar zijn kundigheid slechts gebruikt om het publiek te imponeren kan het resultaat leeg zijn. Spectaculaire stijlelementen kunnen worden gebruikt om het object waardevoller te doen lijken dan het in werkelijkheid is.

In sommige gevallen kan het kunstwerk/-object het karakter van kitsch krijgen.

Maar kitsch kan zo ver gaan dat het een soort kult-kunst wordt. Andy Warhol verzamelde het, zijn huis werd een museum van super kitsch. Kitsch duikt ook op waar een populaire stijl is gebruikt zonder dat er een reden voor is. Meestal is hier sprake van mode. Vergelijk: de stijl van primitieve kunst toepassen zonder gebruik van elementen als onderwerpen die primitivisme  zijn kracht geeft.

Conclusie: Een kunstwerk/object dat gepresenteerd is als kunst is inderdaad kunst als

– het duidelijk is dat de kunstenaar bezig is te proberen een nieuw idee te visualiseren, of

– probeert een nieuwe manier te vinden om iets te visualiseren, of

– probeert verder te ontwikkelen wat al door andere kunstenaars werd gedaan.

Jean Pecasse vindt het voorts van belang dat de kunstenaar via zijn/haar werk duidelijk kan maken wat hij/zij probeert. Dat de kunstenaar de juiste beeldende middelen (grammatica/stijl) gebruikt voor de visualisering, als in het kunstwerk vorm en inhoud elkaar dekken.

 

 

 

 

 


Advertenties

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in kunst. Bookmark de permalink .

2 reacties op “een tekening van niks”, aflevering 6

  1. baruman zegt:

    @Jezzebel, de prent is geen tekening van mij (was dat maar waar) maar een fragment van de oude sprei waaronder ik slaap. Mooi he? De door jou geciteerde opmerking slaat overigens niet op het werk van Beuys (die ik zeer bewonder) maar op de notitie er voor.
    Terzijde:
    De theorie/mening van Jean Pecasse plaatste ik om een discussie uit te lokken. Tot mijn spijt gebeurt dat nauwelijks.

  2. Jezzebel zegt:

    Het is een erg mooi werk, van jou?
    Met theoretische gedeelte ben ik het grotendeels niet eens.
    Je kunt niet van Beuys in één adem zeggen:
    =maar de zichtbare resultaten kunnen een armzalig karakter vertonen=
    .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s