“een tekening van niks”, aflevering 4

Een tekening “van niks”, aflevering 4.

Vervolg van de werkkamer-discussie over “kwaliteit in de beeldende kunst”.

De vorige blogs betroffen globaal de door beeldend kunstenaar Jean Pecasse gehanteerde 4 “maatstaven”. Maatstaf 1 is reeds in mijn vorige blog nader toegelicht.

Dit blog tracht “Maatstaf 2” te verduidelijken.

‘Is het kunstwerk cq het object zo interessant dat je wil weten wat het betekent, waarom het daar -ter plaatse- is.

Wat de kunstenaar uitprobeert is niet altijd direkt zichtbaar. In veel gevallen vereist dat een zekere oefening (opvoeding?) en inzicht. Direct begrijpelijke en (daarom) vaak door velen gewaardeerde kunst kan in bepaalde gevallen het karakter van “fast food” bezitten. Conclusie:

‘Kunst bevat altijd een element van proberen en onderzoek. Er is geen gebied van het leven of samenleving waar iedereen onmiddelijk begrijpt wat specialisten aan het onderzoeken zijn’.

In het westen was het een tijd lang de gewoonte dat museum- en/of  tentoonstelling bezoekers vooraf een pamflet moesten lezen zodat ze konden begrijpen dat de kunstenaar iets onderzocht en wat dat dan wel was. Het kunstwerk werd dan -als het ware- een illustratie bij een theorie en geen kunstwerk op zich. Deze kunstwerken cq objecten waren vaak onderdeel van een aktie of een gebeurtenis binnen die context.

Vooral als die gebeurtenissen van belang bleken voor de ontwikkeling van beeldende kunst.

Maar hoe zie, beleef en begrijp je een kunstwerk dan zonder die toegevoegde waarde. Heeft het dan meer het karakter van een “herinneringswaarde”? Worden die kunstwerken daarom bewaard in verzamelingen en musea, als fysieke resten en getuigen van die speciale gebeurtenis?

Als voorbeeld denken we aan “Design for a fountain” door Duchamps of de zeepdozen van Andy Warhol. Herhalen van de werken en akties bezit geen toegevoegde waarde en is zinloos.

Vandaar dat de maatstaf is; is het object dat ik zie zo interessant dat ik wil weten wat het betekent en waarom het daar -ter plaatse- is.

De volgende aflevering gaat over “Maatstaf 3”:

Heeft de kunstenaar de juiste beeldelementen (gramatica) gekozen voor wat hij/zij zichtbaar wil maken.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in kunst. Bookmark de permalink .

2 reacties op “een tekening van niks”, aflevering 4

  1. baruman zegt:

    In deze reeks plaats ik, slechts ter “opleuking”, in de aanhef van mijn verhaal een tekening van een bureau met twee stoelen, al dan niet gesitueerd in een werkkamer.
    Het is niet mijn bedoeling (meer) om de blogs inhoudelijk daaraan te koppelen.
    Naar aanleiding van reacties van medebloggers verscheur ik geen tekeningen meer die ik niet goed vind. Francois15 heeft inmiddels de hem beloofde tekening ontvangen,

  2. De tekening is goed, maar zoveel tekst bij een prent lijd me erg af. Excuus, ik kan het niet lezen. Ik wil niet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s