Gesprek met mijn moeder (4)

In gesprek met mijn moeder.
De gesprekken met mijn vader en moeder gingen vooral over een, althans in mijn beleving, ingrijpende familiegebeurtenis. Ze gingen over mijn neef en twee nichten, kleinkinderen van mijn vader, waarmee mijn ouders geen contact wensten te onderhouden.
Ik weet daarover inmiddels voldoende, de juiste feiten komen toch niet meer boven tafel.
Ik wil die fase daarom afsluiten.

Mijn zoektocht naar "de waarheid achter de gebeurtenissen" heeft in ieder geval het fantastische resultaat opgeleverd dat ik een warm en regelmatig contact heb met mijn neef en nichten. Daar ben ik zeer verheugd over en ik geef die nog jonge contacten als het aan mij ligt aktief vorm en inhoud.
Verder zoeken heeft voor mij geen meerwaarde meer. De gesprekken hebben mij voldoende inzicht gegeven over de drijfveren en beslissingen van mijn ouders in deze gecompliceerde situatie.

Een ander gespreksonderwerp.
Ik ben dus toe aan een verandering, aan een ander gespreksonderwerp.
Maar voor ik daar aan begin wil ik nog een paar gesprekken voeren met mijn moeder en, waar nodig, met mijn vader. Over diverse onderwerpen, daar heb ik een reden voor.

Mede door die gesprekken werd er regelmatig een beroep gedaan op mijn geheugen.
Wanneer vonden bepaalde gebeurtenissen plaats, hoe zagen mijn ouders en de samenleving van toen er uit.
Welke kleding droegen zij, hoe oud waren ze letterlijk en in mijn toenmalige beleving.
Waar en hoe woonden ze, hoe zag hun -ons – interieur er uit, hoe gingen ze met elkaar om.
Formeel of warm, min of meer afstandelijk?
Wat deed ik in de opeenvolgende leeftijdsfasen, hoe zag mijn wereldje er uit.
Met wie ging ik om, waarom juist met die jongens en meiden, waarom juist uit die buurten, had dat met mijn lagere school te maken? Wat voor een werk deden zij en ik na de (ambachts- en/of de huishouds-) school, enzovoort.

Daarom zoek ik weer contact met mijn ouders, vooral met mijn moeder als voornaamste informatiebron. Omdat Pa zich volledig stortte op zijn werk buitenshuis zag ik haar immers het meest. Maar, waar dat nodig is, zal ik ook contact zoeken met mijn vader.
Ik hoop nu maar dat mijn moeder een aantal gesprekken met Pa heeft gevolgd.

Hallo Ma, kan ik contact met je krijgen? En zo ja, klopt mijn veronderstelling dat je inmiddels weet waarom ik weer contact met je zoek?
Ja jongen, dat weet ik, ik heb je af en toe gevolgd. Aanvankelijk met weinig interesse.
Ik was in mijn hemel, waar ik zeer gelukkig ben, met andere, meer spirituele zaken en met mijzelf bezig. Maar naarmate jouw gesprekken met Pa verder gingen ben ik met meer interesse mee gaan luisteren. Ik heb kennis genomen van je nieuwe voornemens en ik ben nieuwsgierig met welk onderwerp je wilt beginnen.

Je vraagt je onder meer af hoe Pa en ik er destijds uit zagen, bedoel je in de 50’er en de 60’er jaren? Zal ik gemakshalve daar dan maar van uit gaan? Ik duik even terug in mijn herinneringen.
Je vader en ik waren geen mensen die de trends van die tijd volgden. We werkten hard, in feite liepen we steeds een aantal trends achter. Ons leventje werd in de jaren na de tweede wereldoorlog volledig in beslag genomen door werk en het streven om ons land weer op te bouwen. Zoals je weet was het centrum van onze stad volledig verwoest, er was dus veel werk aan de winkel om na het opruimen van die puinhoop de stad te herstellen.

Ons gezin groeide, aanvankelijk door de komst van de kinderen uit Pa’s eerste huwelijk en met de komst van mijn inwonende vader. Daar kwamen in de loop van de tijd de kinderen van Pa en mij bij, al die monden moesten worden gevuld jongen.
De verhouding en rolverdeling tussen je vader en mij? Ik zei het al eerder, je vader deed zijn ding, "buitenlandse zaken", ik nam de "binnenlandse zorg" voor mijn rekening. Zijn loon werd toen nog wekelijks uitbetaald in een cremekleurig papieren zakje, elke zaterdag.

Dan zorgde ik op die uitbetaaldag voor een hartelijk, enigzins overdreven welkom van je vader. Hielp hem overdreven uit zijn jas, leidde hem naar zijn eiken rookstoel en schonk hem een borrel in met vaak overdreven, hartelijke gebaren.
Daar werd Pa altijd een beetje ongemakkelijk onder, van mijn soort humor bedoel ik.

Hoe ons huis en de inrichting er uit zagen vertel ik je met alle plezier later.
Beste jongen, zullen we het even hier bij laten? Ik raak aardig vermoeid en stel voor om morgen verder te gaan, oke?
Goed Ma, tot morgen. Wordt vervolgd.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-03. Bookmark de permalink .

2 reacties op Gesprek met mijn moeder (4)

  1. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, bedankt voor je reactie en ja, mijn moeder was een opgewekt mens, we hebben veel gelachen.

  2. Jezzebel zegt:

    Mooie nieuwe wending heb je gegeven.
    Je moeder klinkt hartstikke leuk, daar heeft je vader (en jij ook) het meegetroffen!
    .

Reacties zijn gesloten.