gesprek met mijn vader (14)

14e gesprek met mijn vader.

Beste Pa, vandaag wil ik met je praten over de recente ontmoeting met mijn nichten en mijn neef met zijn vrouw. Zoals je weet zijn de laatste weken voor mij nogal heftig en emotioneel van aard geweest. Maar je spreekt op dit moment met een tevreden en gelukkige zoon. Aan mijn zoektocht naar jouw kleinkinderen, de kinderen van mijn inmiddels overleden oudste broer is een einde gekomen.
Het einde van een zoektocht die, als het aan mij ligt beste Pa, een begin betekent van het aanhalen en versterken van de familieverbanden. Ik ben erg nieuwsgierig naar jouw reacties. Volgens mij heb je met gemengde gevoelens naar mijn zoektocht en naar het resultaat van de bijeenkomst gekeken.

Beste jongen, je hebt gelijk, met zeer gemengde gevoelens keken je moeder en ik naar je aktiviteiten. Het was in het bijzonder voor mij, ondanks mijn "hemelse positie", zeer moeilijk. Ik begrijp jouw euforie goed maar voor mij was het vooral een pijnlijke confrontatie met mijn verleden. Vooral toen ik ervoer hoe verbitterd mijn kleinkinderen waren over de destijds door mij en je moeder genomen beslissingen en over het gemis aan contact tussen hen en onze familie. Maar ik zag ook dat jij het op die bijeenkomst niet altijd even gemakkelijk had jongen. Jij vertegenwoordigde immers de hele, in hun beleving "nalatige" familie tijdens die bijeenkomst, ook al waardeerden ze jouw belangstelling en ondernomen aktie’s.

Beste Pa, ik heb mijn akties niet ondernomen om het daarbij gemakkelijk te hebben.
Mijn voornaamste drijfveren waren om ten eerste het contact met mijn nichtje te herstellen en ten tweede om mijn andere neef en nicht op te sporen. Hen had ik nog nooit ontmoet. Daar ben ik tot mijn grote vreugde in geslaagd. Waar ik ook blij mee ben is met hun mededeling dat de moeder van mijn neef en nicht nog in leven is.
Ik wilde met mijn aktie’s een basis leggen voor het herstel van de familiebanden. Tijdens de bijeenkomst ervoer ik bovendien dat hun kinderen ook nieuwsgierig waren naar het resultaat van hun bezoek aan mij.

Je vertelde Pa dat je met gemengde gevoelens naar de bijeenkomst keek. En terecht, ik realiseer me, meer nog dan ik tot op heden aannam, dat jij en mijn familie ernstig in gebreke zijn gebleven. Met name daar waar het gaat over het contact met hen. Ik kan, vanuit jullie situatie geredeneerd, een aantal verzachtende omstandigheden noemen Pa, waarom de familie geen contact onderhield met hen. Maar daar heb ik nu geen behoefte meer aan. Waar het mij vooral om gaat beste Pa, is dat we moeten beginnen met het tonen van begrip voor hun gevoelens. Ik wil in de eerste plaats het contact met hen herstellen om vervolgens met hen naar de toekomst te kijken. Ik doe dat bij voorkeur stap voor stap en betracht daarbij grote zorgvuldigheid. Die aanpak sluit ook aan bij de wensen van mijn nichten, mijn neef en zijn vrouw.

De bijeenkomst-zelf heb ik ervaren als zeer positief. Ik vond het prachtig om te zien hoe deze leden van de familie, die elkaar immers pas voor het eerst ontmoetten, kennis maakten met elkaar. Familiegegevens en fotoalbums met elkaar uitwisselden. Hoe geinteresseerd ze waren in elkaars leven, wat voor ’n werk of hobby men had, of ze (klein-)kinderen hadden en zoja hoe het daar mee ging. Ook werd gesproken over mogelijk aanwezige uiterlijke en karaktereigenschappen waarbij sportbeoefening en het bezitten van doorzettingsvermogen opvielen. In dat opzicht kwamen jouw sportieve daden ook nog in het gesprek voor Pa.

Op enig moment waren ze zo met elkaar in gesprek dat er voor mij slechts een rol op de achtergrond over bleef. Daar had ik volledig begrip voor. Ik zorgde natuurlijk wel voor voldoende thee, koffie en een wijntje. Ik had bovendien een lekkere groentesoep voor hen gemaakt. Zo verstreken de uren, de bijeenkomst duurde ruim vijf uur voordat ze huiswaarts keerden. En geloof me Pa, op korte termijn ga ik hen thuis opzoeken en naar ik hoop ook kennis maken met hun kinderen.

De komende dagen laten we de gebeurtenissen bezinken, bespreken we het met de, onze achterban. Daarna nemen we weer contact met elkaar op en worden er data gekozen voor mijn bezoek aan hen. Ik kijk er naar uit.
Wordt vervolgd.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01. Bookmark de permalink .

Een reactie op gesprek met mijn vader (14)

  1. Jezzebel zegt:

    Ik heb zo aan je gedacht.
    En bij het lezen van je stuk voel ik de emoties.
    Wat fijn dat er een beginnetje is.
    Benieuwd toch ook wat de volgende gesprekken met je vader zullen zijn als je waarschijnlijk de diepte weer op gaat zoeken met hem.
    En natuurlijk hoe het verder gaat met de ‘teruggevonden familie’.
    .

Reacties zijn gesloten.