gesprek met mijn vader (12)

12e gesprek met mijn vader.

Beste Pa, na de korte storing gisteren, heb ik lang nagedacht over de oorzaak van het trage op gang komen van ons gesprek. Uiteindelijk kregen we contact en spraken we met elkaar maar de vraag die bij mij rees was of die "storing" nu aan mij of aan jou lag. Ik nam onze directe wijze van communiceren altijd als vanzelfsprekend aan. De afstand tussen jou en mij, jij in je "hemel", ik op mijn aardse planeet, speelde nooit een rol. Tot gisteren, toen duurde het een tijdje voordat we contact met elkaar kregen.

Dit gesprek wil ik ook daaraan wijden. Hoe communiceren wij, bereik ik je rechtstreeks of vindt ons contact op een andere wijze plaats. Is mijn aanname dat ik het vermogen bezit om direct contact met jou te maken een vorm van zelfoverschatting. Of is het zo dat jij mij vraagt voor een gesprek zonder dat ik het weet. Omdat jij Pa, daar na zoveel jaren behoefte aan hebt? Is er mogelijk sprake van een verband tussen jouw en mijn behoefte aan contact.

Beste jongen, ik begrijp je probleem. Ik zal proberen om uit te leggen hoe het mogelijk is dat wij met elkaar kunnen praten. Jij nam aan rechtstreeks contact met mij te kunnen maken. En dat ik daarna deelnam aan ons gesprek. Om met je eerste vraag te beginnen. Wij spreken niet rechtstreeks met elkaar. Ons contact verloopt via een "tussenpersoon", een zogenaamd medium. Daar merken we niets van. Zoals je weet bestaat er tussen jou en mij een grote afstand, een onmeetbare ruimte, het heelal. Die is niet geschikt om rechtstreeks met elkaar te kunnen communiceren. Daar is een medium voor nodig. Vergelijk het maar met "draadloos" contact. Zoals het gesprek met de ouders van je lieve schoondochter in Zuid Amerika via een sateliet plaatsvindt. Het medium tussen jou en mij funktioneert als het ware als die sateliet. Snap je? Het medium is buitengewoon gevoelig. Zodra jij denkt aan een gesprek met mij vangt het medium die wens en/of behoefte op en "seint" het door aan mij. Omgekeerd werkt het ook. Als ik contact met je wil dan weet jij dat via het medium vrijwel onmiddelijk.

De storing van gisteren had te maken met de "doezelstand" waarin ik verkeerde. Uiteindelijk kwam ons contact vrij snel tot stand zoals je weet. Het medium kan verschillende vormen aannemen, echter nooit een menselijke. Doe maar geen moeite jongen om een vorm voor te stellen. Misschien is het prettig voor je, hanteerbaar zo je wilt, om aan te nemen dat het medium in feite je eigen weblog is. Oke Pa, laten we dat dan maar afspreken. Het idee om mijn blog als een "medium" te zien spreekt me wel aan.

Beste Pa, voor vandaag wil ik geen thema of onderwerp met je bespreken. Zoals je weet ontvang ik dit weekend mijn recent opgespoorde neef en mijn nichtjes bij mij thuis. Dat houdt mij erg bezig, ik kijk daar enorm naar uit. Na die bijeenkomst zal ik je over die geweldige gebeurtenis vertellen. Tot het volgende gesprek Pa.   Wordt vervolgd.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01. Bookmark de permalink .

3 reacties op gesprek met mijn vader (12)

  1. eva zegt:

    Aanbevolen!
    gr eva

  2. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, je hebt gelijk, en wat jouw jammerklachten betreft: jouw trouwe lezers, mij incluis, begrijpen en steunen je, je staat dus niet alleen.

  3. Jezzebel zegt:

    @Blogpieper, oeh mooi, je blog is het medium waarmee je berichten je vader bereiken.
    Het blog is een zeer krachtig ‘tool’ om het universum in beweging te krijgen.
    Dat gevoel heb ik ook
    en stuur daarom heel wat jammerklachten de wereld in.🙂
    .

Reacties zijn gesloten.