gesprek met mijn vader (10)

10e gesprek met mijn vader.
Wakker worden Pa. Het is feest vandaag.
Wat zeg je me nu jongen, feest? Beste Pa, de vlag mag uit, vandaag is het de tiende keer dat ik een gesprek met je voer. Tenminste, als je het er mee eens bent dat we nu praten.
Je plaatst me wel voor een voldongen feit jongen, heb ik wel een keus? Natuurlijk heb je een keus Pa. Wil je het niet dan doen we het niet, dan gaat de vlag morgen in top.
Hoewel, beste Pa, de vlag gaat vandaag sowieso omhoog, daar kom ik straks nog op terug.
Oke jongen, verras me maar, ik wil jouw feestje niet bederven. Trouwens, ik ben wel aan een feestje toe na het lastige gesprek van gisteren. Je maakt me nieuwsgierig naar de reden waarom de vlag vandaag sowieso omhoog gaat.

Beste Pa, onze gesprekken moeten ergens over gaan en ja, dat is wel eens lastig. Over koetjes en kalfjes praten was en is niet mijn plan toen ik de gesprekken met jou startte. Integendeel zelfs, we spraken toch af om de schade van vroeger in te halen?
Dat mag zo zijn jongen maar het neemt niet weg dat praten voor mij nog steeds niet vanzelfsprekend is. De aanwezigheid van je moeder hier draagt daar ook niet toe bij omdat zij, net als in ons vorig leven, hier ook altijd aan het woord is. Jij hebt het praten van geen vreemde jongen, dat wordt mij steeds duidelijker.
Ach beste Pa, ik maak mij al jaren wijs dat ik evenveel van ma als van jou in mijn genen heb. De ene keer domineert jouw karakter in een bepaalde situatie en de andere keer speelt Ma wat dat betreft een hoofdrol. Die menging bevalt me overigens uitstekend.

Terug naar de geschiedenis van mijn nichtje, waarover we gisteren spraken. Die krijgt een verrassend vervolg. Ik heb haar en haar echtgenoot het afgelopen weekend uitgebreid gesproken. Een opmerking moet ik in dit verband toch kwijt Pa, je hebt na het afstaan van je kleindochter nooit meer wat van je laten horen. Dat vind ik onbegrijpelijk.

Nu pakken zij en ik het anders aan, we gaan het contact met elkaar hervatten en verdiepen.
Je kleindochter is in deze fase van haar leven erg bezig met haar verleden. Je herinnert je het nog wel Pa, zij was een kleuter toen haar vader, jouw dierbare zoon, overleed. Nu wil zij meer van hem en van haar onbekende halfbroer en -zus weten. Die wens heb ik ook.

De kinderen, uit je zoon’s eerste huwelijk, inmiddels zijn dit mensen van middelbare leeftijd, zijn ook naar hun vader op zoek. In verband met de scheiding van hun ouders kenden ze hem niet of nauwelijks. Ze werden voornamelijk door hun moeder en haar vriend opgevoed.
Via het internet waren zij naar hun vader en onze familie op zoek. Mijn nichtje en haar man wezen mij daarop en op een speciale internetsite. Daardoor vond ik hen en zij mij.

We hebben inmiddels contact met elkaar. Dit weekende komen ze bij mij op bezoek. En Pa, ik vind dit alles zowel buitengewoon ontroerend als spannend. De vlag gaat dus niet alleen in top voor dit tiende gesprek maar ook voor deze verrassende nieuwe ontwikkelingen.
Er wordt door hen een beroep gedaan op mijn herinneringen aan vroeger, aan mijn overleden broer. Inmiddels heb ik om die reden een gesprek gehad met mijn oudste zus en weet ik meer van hun vader, mijn halfbroer. Wat vind je van deze gebeurtenissen Pa?

Ik weet niet wat me overkomt jongen. Je weet het wel, ik ben typisch van een generatie die liever niet spreekt over pijnlijke gebeurtenissen in een grijs verleden. Ik ben erg nieuwsgierig naar wat je mijn kleinkinderen daarover, en over mijn aandeel daarin, gaat vertellen.
Beste Pa, maak je geen zorgen, ik gebruik een van jouw favoriete uitdrukkingen: gedane zaken nemen geen keer. Voor jouw en Ma’s aandeel bij de vroegere gebeurtenissen hoef ik geen verantwoording af te leggen. Ik vertel ze wat ik weet, ik heb er geen belang bij om jou en andere betrokkenen zwart af te schilderen. Ik ben erg nieuwsgierig naar wat zij mij daaromtrent gaan vragen en vertellen.

Persoonlijk richt ik mij meer op het heden. Op de ontmoeting met hen en het weer bijeen brengen van mijn familie. Ik hoop dat ze, net als ik, uitkijken naar een mooie toekomst.
Dat is mij ook gelukt met de kinderen en kleinkinderen van jouw andere zoon. Van mijn andere zussen heb ik al veel enthousiaste reacties gekregen. Ze vinden de nieuwe ontwikkelingen fantastisch en verwachten er veel van.
Mijn jongere zusje zit zelfs al aan een echte familiereunie te denken. Ze stelt voor om een vakantiehuis te huren en om zo condities scheppen voor een warme familiekennismaking.
Ik vind dat een bespreekbaar idee maar in deze fase van de ontwikkelingen hou ik het liever nog klein en kies ik er voor om zo’n omvangrijke confrontatie pas later te organiseren. Stap voor stap voorwaarts is mijn credo.

Zo Pa, je bent weer van de recente situatie bij ons op de hoogte. Een echt gesprek met jou is het vandaag helaas niet geworden, maar dat begrijp je wel. Tot de volgende keer.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01. Bookmark de permalink .

2 reacties op gesprek met mijn vader (10)

  1. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, ik was al "in gesprek met Pa", wist waar mijn nichtje woonde, vond haar tel.nr, sprak met haar en spoorde vervolgens via internetsite de kinderen van mijn overleden broer op. Ja, mijn gesprekken met Pa vormen indirect aanleiding voor mijn zoektocht: ik wilde al heel lang mijn onbekende neef en nichten vinden. Zaterdag ontmoeten we elkaar voor het eerst.

  2. Jezzebel zegt:

    Wat spannend en ontzettend mooi.
    Zijn de gesprekken met je vader indirecte aanleiding geweest,
    of was het andersom, ben je eerst op zoek gegaan naar je nichtje
    en kwamen de gesprekken met je vader toen vanzelf?
    Ik ben erg benieuwd, veel liefs voor jullie allemaal!
    .

Reacties zijn gesloten.