gesprek met mijn vader (9)

9e gesprek met mijn vader.

Jongen, ik zoek al een tijdje kontakt met je, waar hang je uit? Hallo Pa, ik hoor je wel maar mijn gedachten zijn nog steeds bij de gebeurtenissen rondom de dochter van mijn broer, mijn lieve nichtje. We spraken daar de vorige keer over weet je nog?

Ik weet het jongen, de vragen daarover, aangevuld met je kritische opmerkingen bij mijn beslissingen van toen, houden ook mij en je moeder bezig. Een ding wil ik je wel zeggen, het was voor je moeder en mij een zeer gecompliceerde kwestie. We werden enorm overvallen door het overlijden van onze schoondochter en de daaraan verbonden consequenties voor mij en het gezin. Het kostte ons vele hoofdbrekens alvorens we de beslissing namen over de toekomst van ons kleinkind. We vroegen ons af of wij haar wel of niet in ons gezin moesten en konden opnemen.

Je moet ons besluit, om dat niet te doen plaatsen tegen de achtergrond van onze toenmalige omstandigheden jongen. Je moeder en ik waren oud, we hadden een druk, soms hectisch leven achter de rug. We betwijfelden zeer of wij haar, ze bevond zich toen in haar pubertijd, een passend thuis en toekomstperspectief konden bieden.
Nog afgezien van het gebrek aan ruimte in onze winkel-woning, zou ze in een andere stad, in een andere cultuur opgegroeien. Zonder haar vertrouwde school, zonder haar vrienden en vriendinnen. Je moeder en ik vonden dat we dat haar niet konden aandoen.

Bovendien kregen we te maken met het aanbod van de vrienden van haar ouders.
Die familie stelden mij voor om haar in hun gezin op te nemen, zij kenden je nichtje al vanaf haar geboorte. Dat alles beinvloedde ons besluit om het aanbod van die mensen aan te nemen. Je moeder en ik hadden de stellige overtuiging dat die oplossing de beste van alle beschikbare alternatieven waren. Ik begrijp best je frustratie over die beslissing.
Ik ben overigens zeer geinteresseerd om van jou te vernemen wat zij nu, als volwassen vrouw met een eigen gezin, van onze destijds genomen beslissing vindt.

Beste Pa, ik ben mij er zeer van bewust dat de genomen beslissing al weer jaren achter ons ligt. Bovendien: gedane zaken nemen geen keer. Dat neemt niet weg dat ik grote waarde hecht aan wat jou destijds tot die keuze bracht en hoe jouw kleindochter daar nu tegen aan kijkt.
Ik ga dit met haar bespreken. Ook mijn jongere zus, die het eens is met mijn kritische opmerkingen over jouw beslissing, wil de mening van haar weten.
We hebben genoeg gepraat voor vandaag Pa. Morgen neem ik weer contact met je op. 
Wordt vervolgd.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01. Bookmark de permalink .

2 reacties op gesprek met mijn vader (9)

  1. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, ga ik haar vragen, Pa had geen contact meer met haar.

  2. Jezzebel zegt:

    Wat mooi, ik ben benieuwd hoe je vaders kleindochter er tegenover staat.
    Zijn argumenten klinken heel logisch.
    En het was toch niet zo dat hij totaal geen contact meer had met zijn kleindochter?

Reacties zijn gesloten.