gesprek met mijn vader (8)

8e gesprek met mijn vader.


Hallo Pa, waarom krijg ik vandaag zo moeilijk contact met je? De hele ochtend klop ik op je deur maar je reageert niet. Ben je soms met Ma of iemand anders in gesprek?

Beste jongen, ik hoorde en zag je wel. Ik was inderdaad met mijn lotgenoten en daarna met je moeder in gesprek. Zij en ik haalden herinneringen op aan vroeger. Dat vond ik even iets belangrijker dan een gesprek met jou, vandaar dat ik je liet wachten.
Ik sprak met Ma over je wens om in deze fase alleen met mij te praten en niet met haar. Maak je niet ongerust, jouw wens respecteren we. We vroegen ons af waarom je niet met Ma wil praten. Het staat haaks op je uitspraak dat je zo’n goede band met haar had.

Dat laatste klopt Pa, ik had een hechte band met Ma en daarom vond ik het niet zo nodig om nu met haar te praten. Dat kan altijd nog, het hangt van het onderwerp van gesprek af.
Een gesprek met jou vind ik op dit moment veel belangrijker. Juist omdat ik vroeger zo’n afstandelijke band met jou had. Praten deden we vroeger nauwelijks Pa, weet je nog? Ik wil als het ware nu die "schade" in halen.

Ik begrijp het jongen en achteraf gezien heb ik spijt van die afstand tussen ons. Ik bedoel dat ik niet mijn kansen heb benut om een hechtere band met jou te ontwikkelen. Maar ja, zoals mijn oude vader zei, gedane zaken nemen geen keer. Ik spreek met je af dat we het nu beter gaan doen. Terug naar je oproep van vandaag.
Je moeder en ik waren in gesprek maar we vonden het jammer om ons gesprek te laten onderbreken door jouw roep om aandacht. We moesten er wel even om glimlachen. Het leek een beetje op een beeld uit je kindertijd. Dan vroeg je soms ook op een bepaalde manier om aandacht als Ma en ik in gesprek waren. Maar nu sta ik tot je beschikking.

Ik wil, na lang nadenken, een gevoelig onderwerp met je bespreken Pa.
Een onderwerp dat me tot de dag van vandaag dwars zit. Toen je oudste zoon overleed, mijn geliefde broer werd slechts 34 jaar, bleven zijn vrouw en dochtertje van 4 jaar oud alleen achter. Ik was zoals je weet erg op haar gesteld. Helaas stierf haar moeder, mijn lieve schoonzus, een aantal jaren later, ook op een veel te jonge leeftijd. Zij werd slechts 48 jaar, Haar dochter, jouw kleindochter, zij was toen ongeveer 16 jaar oud, kwam alleen te staan.
Een voor haar afschuwelijke situatie, ik leefde destijds enorm met haar mee.

Ik nam toen als vanzelfsprekend aan dat zij in ons gezin zou worden opgenomen. In dit verband wijs ik op de bereidheid daarvoor en naar het karakter van Ma om het kind in ons gezin op te nemen. Ma nam immers ook de drie kinderen uit je eerste huwelijk mee in haar leven, het huwelijk met jou om er vervolgens nog 4 eigen kinderen bij te nemen.

Maar wat deed je toen je kleindochter alleen kwam te staan? Je regelde het tot mijn verbijstering zo dat je kleindochter niet in ons gezin maar bij de vrienden van mijn broer en schoonzus werd geplaatst. Ik hecht er aan om in dit verband mijn zeer grote waardering voor die mensen uit te spreken. Je kleindochter werd immers met grote warmte bij hen, in dat gezin opgenomen. Zij kenden je kleindochter al vanaf haar geboorte en hielden zielsveel van haar. Maar afgezien daarvan, nog voel ik mijn woede over jouw besluit.

Jaren later trof ik een concept-brief van jou aan waarin je uitlegde waarom het kind niet in ons gezin kon worden opgenomen. Ik ga maar niet op de inhoud van de brief in maar je destijds gehanteerde argumenten vond ik zeer discutabel Pa, dat had ik nooit van je verwacht. De zwijgzaamheid van mijn doorgaans zo praatgrage moeder in die periode, sprak overigens boekdelen. Graag wil ik van je weten waarom je kleindochter na het overlijden van haar moeder niet in ons gezin kon en mocht opgroeien.

Dat er wellicht nog andere, betere overwegingen waren om het kind bij de vrienden van mijn broer en schoonzus te plaatsen, laat ik maar even buiten beschouwing. Die ken ik immers niet. Er blijven altijd vragen om de genomen besluiten rond cirkelen. Heeft wellicht je kleindochter zelf gevraagd om bij de vrienden van haar ouders ondergebracht te worden? Speelde daarbij ook een rol dat zij het liefst in haar eigen, vertrouwde omgeving en netwerk wilde opgroeien? Ik weet het allemaal niet. Zoals gebruikelijk werd er niet meer over die gebeurtenis gesproken in ons gezin, daarom weet ik er zo weinig van.

Beste Pa, ik realiseer me dat ik veel vragen op je heb afgevuurd. Laten we daarom afspreken dat je mij bij ons volgende gesprek de antwoorden geeft. Oke jongen, een goed voorstel. Je vragen overvallen me, ik moet er even over kunnen nadenken. Je weet dat die gebeurtenissen een enorme impact op mij hebben gehad. Met name het onverwachtte overlijden van mijn oudste zoon troffen mij en Ma destijds als een mokerslag. Je herinnerd je ongetwijfeld nog dat we op de dramatische dag van zijn overlijden, toen we aan zijn ziekbed stonden. Dat beeld ben ik nooit meer kwijt geraakt. Ook de door jou beschreven latere gebeurtenissen met mijn schoondochter en haar kind behoren tot de meest dramatische van mijn leven.
Ik trek me dus even terug, ik zal ook nog even met je moeder gaan praten voordat ik jouw vragen ga beantwoorden. Tot de volgende keer.

Advertenties

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01. Bookmark de permalink .

3 reacties op gesprek met mijn vader (8)

  1. Theo zegt:

    Je veder en moeder stonden voor zware beslissingen.
    Je nichtje is goed terecht gekomen, in een warm nest, hetgeen het belangrijkste is.
    De brief van je vader ken ik uiteraard niet.

  2. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, bedankt voor je reactie, inderdaad, er zijn niet altijd antwoorden maar vragen blijven er altijd als je leeft. Dat weet je als geen ander.

  3. Jezzebel zegt:

    Oi wat een zware vragen.
    Erg mooi hoe diep je durft te gaan.
    Soms zijn er geen antwoorden.
    Ook niet door degene die de beslissingen nam.
    Ook dat hoort bij het leven.
    Ik blijf het een erg mooie serie vinden Blogpieper.
    Het raakt me.
    .

Reacties zijn gesloten.