gesprek met mijn vader in de hemel (3)

Hallo Pa, wakker worden, zullen we verder praten.

Gisteren sprak ik met mijn kinderen en met een paar neven en nichten, kinderen van mijn broer. Ik vertelde ze over mijn gesprekken met jou. Zij gaan ze met interesse volgen. Ik kreeg van een van hen een leuke vraag voorgelegd:
waarom spreek ik je aan met je en niet met u.

Ik antwoorde dat ik je vroeger, omdat het nu eenmaal zo hoorde, altijd met u aansprak. Maar dat ik daar in deze levensfase geen behoefte meer aan heb. Ik wil nu op een min of meer gelijke voet met je praten, zonder afstand, van man tot man. Het heeft niets te maken met wel of geen respect voor jou Pa, die is ongewijzigd gebleven.

Zij vroegen ook of je me vroeger met "jongen" aansprak. Pa, je weet het, je noemde me gewoon "Blogpieper". Dat je me nu "jongen" noemt bedacht ik zelf, dat vind ik prettig en warm klinken. Het lijkt in tegenstelling te zijn met mijn wens om op gelijke voet met jou te praten maar ja Pa, je blijft nu eenmaal mijn vader.

Beste Pa, vandaag wil ik eens met je praten over je politieke overtuiging.
Ik herinner mij dat je lid was van de Sociaal Democratische Arbeiders Partij, de SDAP. Jouw schitterende clubspeldje, uit de jaren dertig en uitgevoerd in Art Deco stijl, heb ik bewaard. Het is nu min of meer een collectors-sitem en het siert nog altijd mijn colbert, soms naast mijn "PvdA-roosje". Vanuit je "hoge positie" weet je immers dat ik deze partij hoog in mijn vaandel heb staan.

‘Dat is mij bekend jongen’.
Je keek er destijds van op dat een middenstander zoals ik toen was, lid was van de "linksen". Je nam aan dat mijn voorkeur uit zou gaan naar de "liberalen" of naar een meer christelijk georganiseerde politieke partij. Toch weet ik nog goed dat je mijn politieke voorkeur, mijn SDAP waardeerde.
Ik wil je er aan herinneren jongen: ik was een socialist in hart en nieren.
Nooit vergat ik waar mijn "wortels" lagen, in dat opzicht steunde en begreep je moeder mij volkomen. Dat had, zoals je ongetwijfeld nog weet, met haar afkomst en achtergrond te maken.

Was je een aktief lid Pa? Nee jongen, ik was een gewoon, niet-aktief lid maar wel een die zich zeer bewust was van het maatschappelijk belang van die keuze. Dit ook gelet op de politieke situatie destijds in ons land.
Vergeet niet dat ik twee wereldoorlogen heb meegemaakt. Dat jij min of meer in mijn voetsporen bent getreden, getuigen de versierselen op je colbert, verheugt me zeer.
Ma noch ik, hebben jou bewust daartoe aangezet. Je koos er zelf voor.

Ik neem aan dat de door jou zo vaak genoemde straatvriendjes, de mensen en de samenleving die je in die achterbuurten aantrof, jouw keuze mede hebben bepaald.
En niet in de laatste plaats noem ik jouw eigen ervaringen, versterkt met je vorming en het verloop van je carriere.

Daar kon je wel eens gelijk in hebben Pa.
Maar weet wel dat de politieke situatie op mijn planeet anders is dan die in jouw tijd. Hoewel er nu opiniemakers zijn die soms die vergelijking wel maken en daarbij wijzen op de situaties in de jaren dertig. De verslechterde positie van mijn dierbare partij baart mij zorgen. De groeiende populariteit van en de aandacht voor rechtse partijen zoals de PPV verontrusten mij zeer Pa.  Laat ik het daar maar bij houden.
Mijn beste Pa, ik ben er overigens van overtuigt dat jouw SDAP-achtergrond in positieve zin je verhouding met mij, met je gezin en met je medewerkers(sters) heeft bepaald.

Waar ik ook nieuwsgierig naar ben Pa, is waar je qua religie stond.
Je was op papier Nederlands Hervormd en daarmee was ik het ook. Ik merkte daar echter weinig van. Jij en Ma stuurden me naar het Openbaar Onderwijs notabene!
Prima, daar niet van, maar waarom stuurde je me niet naar een school die pastte bij je overtuiging?
Beste jongen, jouw school lag het dichtst bij ons huis, ik handelde dus vooral praktisch.
Oke Pa, maar je dwong mij wel naar de "Zondagschool", die lag niet zo dicht bij huis.
Niet dat ik die zondagschool vervelend vond, ik genoot onder meer van de prachtige bijbelverhalen, maar toch. En dan, weer haaks daarop, doopten jij en Ma mij niet.
Ach jongen, dat was zo’n gedoe, we vergaten dat maar los daarvan, je moeder en ik hadden daar geen tijd voor. Pa, neem het me maar niet kwalijk, ik wilde slechts zeggen dat je niet bepaald dweepte met je NH-achtergrond maar er wel gebruik van maakte als het je uit kwam.

Ach jongen, ik zei het reeds, als kleine middenstander heb je veel baat bij een praktische geloofshouding. Je weet het toch nog wel, toen we naar een winkel in een andere stad verhuisden, bepaalde die christelijk georienteerde buurt onze aktieve deelname bij de kerk. Het positieve resultaat was dat onze klantenkring en daarmee onze omzet groeide. En vergeet niet mijn zoon, dat mijn gezin, ook jij, daarvan profiteerde.

Toch vind ik het opvallend beste Pa: qua politieke overtuiging was je zeer principieel maar niet waar het je religieuze overtuiging betrof.
Ik kan je niet anders dan gelijk geven jongen. Maar "brood op de plank" voor mijn gezin vond ik toch een te verdedigen uitgangspunt, of je dat nu leuk vindt of niet.
Genoeg gepraat jongen, laten we morgen verder gaan. Oke Pa, tot ons volgende gesprek.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01. Bookmark de permalink .

3 reacties op gesprek met mijn vader in de hemel (3)

  1. Theo zegt:

    Herkenbaar in de tijd.
    na-oorlogse generatie van de wederopbouw.
    Hard werken, tot laat werken.
    Socialisme van de daad.
    Prima vader, lijkt me zo.

  2. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, mijn vader was een middenstander in hart en nieren. Hij had het vroeger niet breed en was niet voor niets lid van de SDAP. Veel middenstanders hebben het nu ook moeilijk en vinden het moeilijk om daar voor uit te komen.

  3. Jezzebel zegt:

    Ja, je vader klinkt als een middenstander.
    Leuk dat de neven en nichten ook komen kijken.
    .

Reacties zijn gesloten.