Einde zeiltrip Engeland, Frankrijk, Belgie. Naar huis.

Zierikzee, 9 juli 1997.
Na een korte maar goede nachtrust aan boord van de "Hootact" maakte ik voor de allerlaatste keer een Engels ontbijt klaar. Ik was daar gedurende de tocht aardig bedreven in geraakt. Mijn schipper Tony stelde het erg op prijs dat ik zijn aanwijzingen daarbij precies opvolgde.

Maar voordat we aan het ontbijt begonnen meldde onze buurman zich, met de mededeling dat hij met zijn jacht wilde vertrekken. Wij moesten ons jacht dus even verhalen om hem in de gelegenheid te stellen om weg te varen. Na het opnieuw aanmeren ontbeten we gezamenlijk.

Mijn plan was om omstreeks 10 uur van boord te gaan zodat ik ‘smiddags op een redelijke tijd thuis kon komen. Daar wachten mijn familie, vrienden en goede bekenden op mij. Het "gewone leven" kan dan zijn gang weer gaan en blijven slechts de herinneringen aan een mooie ervaring.
Maar laat ik niet sentimenteel worden, mijn leven was in 1997 bepaald niet saai en gewoon.
Ik had immers mijn handen vol aan een eenmans architectenbureau’tje voor kleinschalige opdrachten. Met meestal leuke opdrachtgevers waarmee ik haast vriendschappelijke relatie’s onderhield. In mijn vrije tijd werkte ik als vrijwilliger cq bestuurslid bij diverse kunst- en cultureel-maatschappelijke organisaties in mijn gemeente, bezigheden genoeg toch?
Buiten het sentiment van het afscheid van schipper Tony en zijn crew van de "Hootact" lonkte er een boeiend en afwisselend bestaan thuis.

Ben en ik zouden na het ontbijt en het afscheid samen van boord en elk ons weegs gaan. Hij naar zijn havenstad in de provincie Groningen, ik naar mijn kleine dorp in Gelderland.
We waren in een grijs verleden jarenlang bevriend geweest, broers noemde men ons. We wisten, zonder dit te hebben uitgesproken, dat we elkaar geruime tijd niet meer zouden zien. Daaraan lagen, door een (mijn) scheiding in het verleden, verstoorde familieverhoudingen aan ten grondslag, jammer, maar het was niet anders.
We hadden het desondanks goed gehad aan boord van de "Hootact". We werkten aan boord goed en vriendschappelijk samen. In het begin van de tocht spraken we nog wel eens over de gebeurtenissen in het verleden, maar dat verstoorde onze vriendschap niet.

Tony had een paar dagen voor het vertrek tegen mij gezegd dat ik, wat hem betreft, vaker mee mocht zeilen als bemanningslid op de "Hootact". Hij herhaalde die uitnodiging vanmorgen en dat voelde goed. Ben nam zich toen al voor om aan dat verzoek gevolg te geven, ik wist het niet zeker, mijn situatie thuis bracht dit met zich mee.
Ik betaalde Tony het laatste deel van de onkosten en hield net voldoende geld over voor mijn reis naar huis.

Het afscheid die morgen was warm, we omhelsden en kusten elkaar en beloofden dat we elkaar zouden schrijven en wellicht spoedig weer zouden zien. Ik maakte nog een foto van het jacht en zijn crew en daarna wandelden Ben en ik naar de bushalte.
Daar namen we met een warme handdruk en een langdurige omhelzing afscheid van elkaar.
Einde van de reis, tot het volgende reisverhaal o.i.d…………..

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-10. Bookmark de permalink .

4 reacties op Einde zeiltrip Engeland, Frankrijk, Belgie. Naar huis.

  1. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, na zo’n tocht is het een paar dagen vreemd aan de wal maar je staat er van te kijken hoe snel je weer in je oude ritme en gewoontes zit. Met die familie gaat het redelijk tot goed al zal het nooit meer zo als vroeger zijn, helaas……. Met mijn familie gaat het uitstekend. Ik denk nu na over het volgende reisverslag, ik ben er nog niet helemaal uit.

  2. blogpieper zegt:

    @Stripman, bedankt voor je reactie en ja, het was een lang verhaal………

  3. Jezzebel zegt:

    Man, wat een tocht!
    Hoe is het dan weer aan wal?
    En hoe pak je de draad met je familie en vrienden weer op en zo?
    Erg genoten van deze reeks.
    En tuurlijk kijk ik uit naar het volgende verslag.
    .

  4. De Stripman zegt:

    Een mooi snapshot uit een lang verhaal…;o)

Reacties zijn gesloten.