Van Brighton (Engeland) naar Fecamp (Frankrijk).

29 juni 1997, van Brighton Marina naar Fécamp Frankrijk.
Zoals afgesproken stonden we vanmorgen vroeg op. Na het douchen ontbeten we zoals gebruikelijk uitgebreid en op z’n Engels. Tony had uitgezocht dat we het best om 9 uur aan de oversteek naar Frankrijk konden beginnen. Dan heb je de wind en het tij in Het Kanaal in belangrijke mate mee.

Dit voornemen lukte, om precies 9 uur lieten we de Marina van Brighton achter ons en zeilden we in de richting van Frankrijk. Aanvankelijk op de motor maar kort daarna gingen het grootzeil en de genua omhoog. De koers was uitgezet op 166 graden, deze informatie  voor de zeilers onder de bloggers.
Van meet af aan waren de weersomstandigheden slecht, zeer slecht. Dat merkten we vooral toen we zo’n 30 mijl achter ons hadden. De totale afstand naar Fécamp bedroeg ongeveer 65 mijl maar dat terzijde. Om een beeld te schetsen van de weersomstandigheden: regen, regen, nog eens regen, gecombineerd met een in kracht toenemende harde wind. Later in de middag werd het bovendien zeer mistig, kortom, het was belangrijk om goed op te letten.

Ben en ik hadden veel werk te doen op het dek. Na 45 mijl haalden we noodgedwongen de genua omlaag. Vlak daarvoor hadden we uit voorzorg een reef in het grootzeil aangebracht.
De golven in Het Kanaal werden gaandeweg steeds wilder en hoger. Gelukkig hadden Ben en ik geen last van zeeziekte en uit voorzorg haakten we ons met een lifelijn aan de railing vast.

Onderweg zagen we hoe druk Het Kanaal is met zijn vracht- en tankschepen, vooral in de vaargeul voor de hele grote schepen. Het is in verband met je veiligheid belangrijk om daar voortdurend op te letten. Grote schepen kunnen je immers moeilijk zien en afremmen is voor hen geen optie. Je merkt hoe nietig onze "Hootact" is in vergelijking met die grote schepen. Zodra je in hun vaarwater te dicht bij hen vaart, biedt voor hen remmen geen soelaas, daarvoor is hun benodigde remafstand te groot. Opletten dus.

Ondertussen bleven de weersomstandigheden slecht. Het bleef donker en we maakten ons ernstige zorgen over de toenemende mist. Het werd zo donker dat we, naarmate we dichter bij de kust kwamen, gebruik moesten maken van onze radarapparatuur. Daarop waren zowel de  schepen, de verschillende bakens in de vaargeul als de Franse kustlijn te zien.
We bleven zeilen, het gereefde grootzeil hielden we intact, maar af en toe moesten we op de motor onze koers corrigeren. En zo ploeterden we voort in de richting van de kust.

Frankrijk en de haven van Fécamp in zicht.
Omstreeks 18 uur naderden we op ons stampende jacht de Franse kust. We zagen de imponerende krijtrotsen nauwelijks, evenals de voor ons relevante havenlichten in het mistige donker. Iedereen aan boord lette scherp op het radar en op de  directe omgeving van ons jacht. Op dat moment realiseerde ik me in het bijzonder hoe belangrijk goede radarapparatuur aan boord is. Om een betere controle te krijgen over ons jacht haalden Ben en ik vlak bij de kust het gereefde grootzeil naar beneden. Zo voeren we, voorzichtig tussen de havenlichten door, de wat verscholen liggende haven van Fécamp binnen.

We meerden langszij aan bij een Belgisch zeiljacht. De eigenaar van het jacht was hierbij zeer behulpzaam. Na het opruimen van de zeilen en het schoonmaken van het dek namen we op de goede afloop van deze heftige tocht een bescheiden borreltje. Ge bood aan om deze avond voor ons te koken hetgeen Ben en ik uitstekend vonden. Die avond ging niemand van ons passagieren, daarvoor waren we te vermoeid en was het weer te slecht. Het weer bleef die nacht erg onrustig, de "Hootact" schommelde enorm en zorgde voor een slechte nachtrust.
Wordt vervolgd.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-09. Bookmark de permalink .

3 reacties op Van Brighton (Engeland) naar Fecamp (Frankrijk).

  1. Jezzebel zegt:

    Ik blijf mee beleven en genieten.
    Heerlijk. 🙂
    .

  2. blogpieper zegt:

    @gerard, bedankt, leuke reactie. Ik rond mijn reisverslag de komende tijd af tot en met mijn aankomst (destijds) in Zierikzee. Ik realiseer mij dat het een lang verhaal is maar ben toch blij het verteld te hebben.

  3. gerard zegt:

    Gaaf verhaal! Wetend dat het een zeilreis van jaren geleden is vind ik het toch leuk om hem als het ware mee te beleven. Heftige situatie dicht bij die krijtrotsen! Ga door met dit verhaal.

Reacties zijn gesloten.