De zeiltocht van Yarmouth naar Poole Harbor

23 juni 1997.
Vanmorgen, na het uitgebreide Engelse ontbijt, vertrokken we met goede omstandigheden naar Poole Harbor. In principe was het weer goed om dat zeilend te doen, de zeilen gingen dus omhoog. Maar de stroming op The Solent was zo sterk en zo ongunstig dat Tony moest besluiten om de zeilen weer naar beneden te halen en op de motor verder te varen.

Naarmate we dichter bij de overgang van The Solent naar het ruimere water kwamen (het English Channel), werd de stroming in The Solent sterker. Het is daar een bij zeilers beruchte plaats, daar komen namelijk verschillende stroomrichtingen samen. Het water en met name de golfslag is daar buitengewoon onrustig en beinvloedt het koersverloop.
Een sterke motor is daar een belangrijke voorwaarde voor het welslagen van de koers en de tocht. Eenmaal daarbuiten werden de omstandigheden wat rustiger en al snel gingen op bevel van de schipper de zeilen weer omhoog en voeren we met mooi weer verder. 

Aan onze zuidzijde, ter hoogte van Alum Bay, zagen we de bij veel zeilers en andere watersporters bekende rotsformatie "The Needles". We zeilden na het genoemde ruige gedeelte voorspoedig en na enige tijd ging zelfs de grote genua weer omhoog.
Het tij was nog enigzins ongunstig maar we voeren toch met een snelheid van zo’n 6 knopen in de richting van Christchurch Bay en, in westelijke richting, naar  Bournemouth.
Onderweg moesten we enkele keren overstag gaan. Dat betekende hard werken voor Ben en mij maar oke, je was in ieder geval bezig met zeilen en daarvoor haden we aangemonsterd.
Na enige tijd kwam dan toch Bournemouth en kort daarop Poole in zicht.

Via de doorgang met de naam "Sandbanks" voeren we een soort binnenzee in met veel zeiljachten. Omstreeks 15,15 uur meerden we aan in Poole Harbor. Langszij een stokoude houten vissersvaartuig van Deense makelij, de "Monaco". Door die bemanning werden we geholpen bij het aanmeren en welkom geheten. Dit vaartuig had als thuishaven Glasgow.

Na het opbinden van de zeilen, het schoonmaken van het dek en het opruimen van de "Hootact, gingen we ons douchen en omkleden. We besloten na overleg om aan de wal te gaan eten en kozen daarvoor een aanlokkend uitziend visrestaurant. We bestelden een uitgebreide vismaaltijd (schol en vissoep) en voegden daar de nodige neutjes aan toe.
We spraken tenslotte af om de volgende dag Poole te gaan bezichtigen en gingen die avond vroeg naar bed. Wordt vervolgd.

Advertenties

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-09. Bookmark de permalink .

6 reacties op De zeiltocht van Yarmouth naar Poole Harbor

  1. Jezzebel zegt:

    @Blogpieper, dank voor de info.
    Ik trek geen conclusies, maar ik vind het altijd interessant om te weten.
    Bluebird dus de naam van je cat.
    Wat grappig 🙂

  2. blogpieper zegt:

    @Robert, mijn zoektocht naar de (mijn) foto’s en de kaarten uit 1997 heeft, waarschijnlijk als gevolg van een aantal verhuizingen, helaas nog niets opgeleverd. Geloof me, ik baal daar van.

  3. Robert zegt:

    foto´s aub
    of een zeekaart

  4. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, voor de ouderdom – laat staan de historische aspecten – van een schip moet je in de vele scheepstypen en hun achtergronden geinteresseerd zijn wil je er iets zinnigs over kunnen zeggen. Voor de multihull liefhebbers onder ons vermeld ik nog even het bouwjaar van mijn voormalige cat, 1973.

  5. blogpieper zegt:

    @Jezzebel, de vlag van een schip verwijst naar het thuisland van de schipper/eigenaar. De naam kan verschillende achtergronden hebben, die van je geliefde, je kind, je land, je geloof, je favoriete zanger en/of kunstenaar, van je favoriete dier, van jou vanwege je blog en noem maar op.
    Je kan er niet altijd de thuishaven aan zien. Mijn multihull (een zgn. gesloten catamaran van 7 meter lengte) was van een Engelse jachtontwerper, kwam ook uit dat land maar voerde de (mijn) Hollandse vlag.
    De naam van mijn cat was "Bluebird" en ik hield die naam aan. De naam verwees naar een ‘Engelse’ zwaluw, ik hou van deze vogelsoort vanwege hun luchtacrobatiek.

  6. Jezzebel zegt:

    Ik verbaas me daar ook vaak over, de vlag waaronder een schip vaart, de naam die het draagt en wat dan de thuishaven is.
    Ik ben benieuwd naar het vervolg.
    .

Reacties zijn gesloten.