Shit, zonder gebit de deur uit!

Vanmorgen vroeg opgestaan om, voor de verandering, eens heel vroeg met mijn verplichtte wandeling te starten. Ik nam mij voor om vandaag eens een erg sportief trainingspak aan te trekken. Nou ja, wat heet sportief, het is een niet meer van deze tijd zijnd pak met wijde pijpen, een ruim jasje en met de naam van een oude sponser op mijn rug. Niet zo’n flitsende nauwe broek dus waarin je alles ziet maar toe maar, dacht ik. Mijn pas verworven Nike’s aangetrokken, jazeker, die met luchtvering, en met mijn Zuid-Amerikaanse pet op het hoofd, tegen het inregenen.

100 meter van huis af stelde ik tot mijn schrik vast dat ik mijn gebit niet in had. Dat kan natuurlijk niet met zo’n outfit. Stel je even voor, je komt een kennis tegen of je moet opeens de weg vragen omdat je op de Veluwe bent verdwaald. Dus snel terug naar de Petteflat en binnen een paar minuten stond ik weer met mijn bek vol tanden en startte met de wandeling.

Over de wandeling zelf kan ik kort zijn. De Veluwe, in mijn geval het deel aan de noord-oostzijde van Velp, is wonderschoon. Met zijn loof- soms naaldhoutbossen, de prachtige en nog niet in bloei staande heide, met de bos- en vossebessenstruiken, de vele heuvels en dalen. Met die prachtige meanderende beken en sprengen, de vestilde vijvers. En als je geluk hebt zie je reeen, zwijnen, hoor en zie je vogels. Een wandeling is goed voor je lijf maar zeker zo goed voor je hoofd.
Al wandelend evalueer je je dagelijkse beslommeringen en kom je relativerend vaak tot heldere inzichten. Wonderlijk hoe zelden je andere wandelaars, op een enkele jogger na, tegen komt. Ontmoet je een andere wandelaar, dan is de groet van beide zijden haast altijd ingetogen en toch warm. Ik was in ieder geval blij dat ik terug naar huis was gegaan om mijn gebit in te doen.
 
Een uur wandelen, iets waar ik aanvankelijk tegen op keek, gaat in een mooie omgeving veel sneller om dan je denkt. En niet zelden knoop ik er nog een half uur extra aan vast voordat ik terugkeer naar mijn bewoonde wereld. In mijn volgende blogs zal ik proberen om concreter mijn wandelroutes en mijn ervaringen daarbij, te omschrijven.

Advertenties

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-05. Bookmark de permalink .

2 reacties op Shit, zonder gebit de deur uit!

  1. Iers Dagboek zegt:

    DOEN!!

  2. blogpieper zegt:

    Voor de Veluwe-wandelliefhebber:
    start bij de Beekhuizenseweg richting Keijenberg, wandel langs de Ossenberg, en bekijk zo gewenst de vijvers in die omgeving, en via zandwegen in de richting van het gesloopte hotel Beekhuizen en in noordelijke richting naar Camping Beekhuizen,
    Linksaf richting de Kluizenaarsberg, weer linksaf naar de Pinkenberg tot aan de bebouwde kom van Velp en je komt gezond weer thuis.Reactie is geredigeerd

Reacties zijn gesloten.