verhalen van vrienden deel 6

In een poging om haar alsnog te redden gaf ik mijn oude vriendin een min of meer vriendschappelijk bedoeld tikje tegen haar borsten. Een vergeefse poging dus. Ik had dat beter achterwege kunnen laten want met een droge tik braken ze van haar lichaam af, inclusief haar door de koude rechtop staande tepels. Met een tinkelend geluid voegden de scherven zich bij die van haar oogleden. Nog meer rommel op het ijs dacht ik, lastig en gevaarlijk voor onze schaatsers. Ik wist genoeg en stelde vast dat de dood reeds was ingetreden. Met enige deskundigheid mag ik wel zeggen, ik was immers jarenlang EHBO-er geweest. In al die jaren had ik helaas geen gebruik van mijn vaardigheden mogen maken maar in dit geval was het duidelijk, ze was dood. Daar stond ik met mijn goede gedrag, wat te doen. Een min of meer dubbel gevoel bekroop me. Moest ik mij nu verdrietig voelen of, gelet op de aard van onze gesprekken, moest ik me schikken in de situatie en zelfs blij voor haar zijn. Laten we wel wezen, zij wilde dit met alles wat zij in zich had. Uiteindelijk kon ik een tevreden glimlach niet meer onderdrukken, het was haar gelukt en prompt klapte ik mijn handen warm, dat had ze wel verdiend. Er zijn maar weinig mensen die wat zij deed willen en kunnen uitvoeren. Daar is moed voor nodig, toch? Ik kreeg nog een leuk idee. Als ik haar armen op een goede manier zou kunnen afbreken leek zij min of meer op de Venus van Milo, leuk toch. Een extra ode aan mijn oude vriendin. Maar toen bedacht ik dat de beide kunstgebitten wel eens zouden kunnen breken en dat vond ik zonde. Kon ik ze zelf nooit meer hergebruiken. Ook de prachtige muts zou wel eens kapot kunnen gaan en dus besloot ik plan Venus van Milo te laten varen. Ondertussen begon ik mij steeds meer te realiseren hoe ernstig de situatie was, ook voor mij. Moest ik hulp gaan inschakelen? (Wordt vervolgd)

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-01. Bookmark de permalink .