verhalen van vrienden deel 3

Bij een van mijn vriendin’s favoriete varianten zag zij zich in een gedeeltelijk bevroren sloot staan, in een prachtig noord-Nederlands agrarisch landschap. Hoe bedenk je het, wat een fantasie dacht ik nog. Mijn vriendin ging echter verder met haar verhaal. Luister, sprak zij, en ze keek me streng aan, denk even met mij mee. Ik zie mijzelf vooral staan in een haast theatrale situatie. Ik ben nagenoeg geheel naakt en draag bij voorkeur mijn mooiste zwarte laarzen. Op mijn hoofd zet ik mijn meest kleurrijke wollen muts, je weet wel, die met een prachtige rode pluim. Heel spectaculair, zei ik maar dacht er het mijne van, je kan toch ook gewoon een sjaal om doen bij die kou. Oordeel nou niet zo snel sprak mijn vriendin, laat me nog even mijn situatie verder toe lichten. Dus, beste jongen, ik sta in die vrij ondiepe sloot tot aan mijn middel in het water. Mijn onderste lichaamshelft staat gelet op de weersomstandigheden onder het ijsoppervlak, ik draag mijn mooie laarzen. Mijn bovenste lichaamsdeel, zeg maar vanaf mijn navel, staat daarboven. Ik voel mij buitengewoon moedig en trots en sta met mijn meest verheven blik rechtop, mijn armen gespreid. Nou nou lieve vriendin, dat is naar mijn mening wel een erg religieuze houding zei ik. Nee antwoorde zij, dat is niet mijn bedoeling, en om jouw suggestie weg te nemen wil ik in mijn handen een kunstgebit houden. Wederom dacht ik het moet niet gekker worden. Maar zij hervatte het gesprek en zei, in mijn linkerhand heb ik het noodgebit en in mijn rechterhand het definitieve gebit van een van mijn lieve vrienden. Die heb ik overigens nog niet op de hoogte gesteld van mijn plannen maar dat komt nog we, ik weet dat hij een stel kunstgebitten heeft verzameld in de loop van de jaren. Mijn bedoeling is dat ik, zo lang als het in die koude kan, die gebitten laat klepperen. Vind je het geen leuk idee, mij in dat mooie landschap en daarbij dat klepperende geluid als van een ooievaar? Ik deed mijn uiterste best om haar in die situatie voor te stellen. En ja hoor, het lukte en zodra ze mijn begrip zag klaarde haar gezicht op en stortte zij zich om mijn nek en kuste mij op beide wangen. Ik ben zo blij dat je mij begrijpt sprak ze verheugd, met jou kan ik mijn plannen uitvoeren zonder gezeur aan mijn hoofd. Daar had ze natuurlijk een punt dacht ik. (wordt vervolgd)

Advertenties

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-01. Bookmark de permalink .

2 reacties op verhalen van vrienden deel 3

  1. Jim Hasenaar zegt:

    Ah, ik had verder moeten lezen, zie ik nu.

  2. jan radem zegt:

    Het verhaal wordt gaandeweg wel heel spannend gebracht, ik ben benieuwd naar de afloop!

Reacties zijn gesloten.