zoogbroertje

Een van mijn vrienden vertelde mij kort geleden dat hij, direct na de geboorte, door zijn moeder werd gezoogd. Normaal toch, zou je zeggen? Althans, dat is hem altijd door zijn ouders verteld. Maar via via kreeg hij te horen dat hij er al snel een zogenaamd "zoogbroertje" bij kreeg, in de vorm van een baby van een andere moeder. Die moeder kon haar eigen kind geen of onvoldoende borstvoeding geven en zij koos er voor om haar baby bij een andere moeder aan de borst te leggen. Dat schijnt in die tijd niet ongebruikelijk te zijn geweest. Maar mijn vriend verlangde er nu naar, na pakweg 50 jaar, om dat broertje eens te ontmoeten. Hoe ziet hij er uit, weet dat broertje van die geschiedenis bijvoorbeeld. Mijn vriend wist niet zo goed hoe hij zijn wens in daden kon omzetten. Zijn ouders leven helaas niet meer, hij kan dus niet vragen hoe het zit, hoe dat broertje er uit ziet, wat zijn naam is (was) enzovoort. En plotseling vroeg hij zich min of meer verontrust af of hij wellicht zelf dat zoogbroertje zou kunnen zijn, zijn de baby’s wellicht verwisseld. Zo zie je maar wat een gesprek te weeg kan brengen en dat in de maand december, zo vlak voor de kerstdagen. We bedachten ter plaatse allemaal scenario’s, de een nog extremer en soms hilarischer dan de andere. Uiteindelijk adviseerde ik hem om het thema maar te laten rusten. Ik vraag mij overigens wel af of er onder de bloggers ook dergelijke verhalen circuleren.

Over baruman

belangstelling voor architectuur, stedenbouw, beeldende kunst, verhalen en moderne (pop) muziek
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-12. Bookmark de permalink .

4 reacties op zoogbroertje

  1. blogpieper zegt:

    Mo, het moet niet gekker worden. Nog een borstvoedingsbijdrage: ooit was ik marinier in Ned.Nieuw Guinea, komt er in een kampong een papoeavrouw voorbij met een biggetje aan haar borst. Biggetjes (varkens) waren in die tijd heel belangrijk en vertegenwoordigen een waarde. Voor ‘tig’ varkens kon je een vrouw kopen bijvoorbeeld.

  2. Mo zegt:

    De dochter van een van hen heeft bij mijn jongste in de klas gezeten; ze wonen vlak bij mij.
    Het verhaal gaat nog verder: ieder jaar op mijn verjaardag vertelt mijn vader weer dat hij iedere dag de moedermelk in het ziekenhuis ging afgeven en dan meteen even bij mij ging kijken. Op een dag deed hij dat tijdens ‘voedertijd’ en tot zijn ontsteltenis stond er bij mijn bedje een flesje Nutricia, terwijl andere kinderen de melk van mijn moeder kregen….die fout is nooit meer gemaakt!

  3. blogpieper zegt:

    Beste Mo: een leuke variant op mijn verhaal en mede dankzij de prima melk van je moeder, zijn het leuke jongens geworden. En wat leuk dat je die jongens af en toe nog tegen komt.

  4. Mo zegt:

    Een soortgelijk verhaal wel: ik ben thuis geboren maar moest meteen na de bevalling naar het plaatselijke ziekenhuis, om daar 4 maanden te blijven. Er lag ook een tweeling, twee jongetjes, twee weken ouder als ik, die gevoed werden met flessenmelk. Mijn moeder kolfde iedere dag anderhalve liter en heeft met haar moedermelk die twee jongetjes groot gebracht. Ik kom ze nog wel eens tegen, leuke jongens zijn het geworden.

Reacties zijn gesloten.