Baruman, mijn laatste blog

Baruman: de laatste ronde.

Beste vrienden, bloggers(sters), dit wordt mijn laatste blog. Vorig jaar berichtte ik jullie over mijn slokdarmkanker. Helaas kwam begin van dit jaar de ziekte in alle hevigheid terug. Opnieuw volgde ik een chemotherapie maar daar werd ik zo ontzettend ziek van dat ik, na een gesprek met mijn kinderen, vriendin en mijn internist besloot om daarmee te stoppen. Ik bevind mij, zoals dat heet, in de terminale fase.

Aanstaande maandag word ik opgenomen in een hospice, alles is fantastisch en goed geregeld. Mede met behulp en steun van mijn onvolprezen kinderen. Hoe raar dat ook klinkt, ik kijk er “verlangend” naar uit en weet dat ik uitstekend wordt verzorgd. Daarom neem ik nu afscheid van jullie. Van al die bloggers die mijn bijdragen de moeite waard vonden, zoals ik van die van hen genoot. Ik groet en bedank Barbara, Jezzebel, Gingy, George en Knutselsmurf, van dorpsgenoot Francois en vele andere bloggers.

 In het hospice zal ik jullie, zo lang als ik het nog kan, blijven volgen. Gegroet!

Geplaatst in kunst | 13 reacties

Baruman: Zorba in zes woorden en een beeld.

“Zes woorden en een beeld”

Baruman’s eerste hond was een boxer. Eenmaal een boxer, altijd een boxer wordt er vaak gezegd en ook hij was door dat virus besmet.

Het waren de jaren zestig van de vorige eeuw. Jaren die de voorbode bleken te zijn van veel sociaal-maatschappelijke en culturele veranderingen in de samenleving. Baruman had,  zoals het in die tijd gebruikelijk was, eerst 4 jaar verkering en was daarna 4 jaar verloofd. Er werd traditioneel en keurig gespaard voor de uitzet. Hij kreeg een woning, huwde, kreeg zijn eerste kind en alles wat in die tijd bij een jong stel gebruikelijk was.

Daar hoorde, om het gezinnetje compleet te maken, ook een hond bij vond hij. Het stond vast dat het, gelet op Baruman’s familietraditie, dat het een boxer moest worden. Geen ‘vuilnisbakkenras’ maar een rashond met stamboom en al. Daar denk ik inmiddels anders over maar dat geheel terzijde. De naam voor de boxer moest volgens de fokker met een Z beginnen. In die tijd vonden we de film “Zorba de Griek” fantastisch dus kozen we voor de naam Zorba. Maanden later kregen we het bericht dat de fokker een foutje had gemaakt, de naam van de boxer moest beginnen met een A, hij had voor onze boxer vast de naam Axel gekozen. Maar eenmaal Zorba, altijd Zorba vonden we.

Kort geleden vond ik in mijn bureaulade een oude, wazige en gescheurde foto van onze nog jonge boxer Zorba. Een ontroerend moment, al mijn herinneringen aan die tijd passeerden de revue. Vandaar deze bijdrage voor het thema “een dier in zes woorden en een beeld”.

'mijn hond maakt mijn hart gezond'

‘mijn hond maakt mijn hart gezond’

‘mijn hond maakt mijn hart gezond’

Geplaatst in kunst | Een reactie plaatsen

Baruman, zes woorden en een beeld.

Baruman, zes woorden en een beeld.

Het spel met zes woorden en een beeld  is voor Baruman een weliswaar tijdelijke maar toch belangrijke inspiratiebron. Voortdurend bekijk ik vanuit dat thema mijn oude en nieuwe foto’s, 3d ontwerpen en tekeningen. Vandaag voeg ik er weer een aan de serie toe:

‘de verbazing zit in een olifant’

'de verbazing zit in een olifant'

‘de verbazing zit in een olifant’

Het getoonde beeld is het resultaat van een samenvoeging van mijn werk met dat van mijn inmiddels volwassen kleindochter Rosa.

Zij maakte in haar kindertijd het verbaasd kijkende “kleikopje”. Ik ontwierp ooit voor een gemeente de op schaal gemaakte stalen draadsculptuur, voorstellende een idee voor een klimrek voor kinderen.

Geplaatst in kunst | Een reactie plaatsen

Baruman: “verknipt”

Baruman: “verknipt”.

‘Een bijdrage aan het thema ‘6 woorden en een beeld’.

'verknipt

‘verknipt’ bericht voor jou en mij’

‘verknipt bericht voor jou en mij’

Geplaatst in kunst | Een reactie plaatsen

Baruman en Jatgappe

Baruman en Jatgappe.

Baruman wandelt dagelijks circa 3/4 uur, niet omdat hij het leuk vind maar omdat zijn behandelend artsen hem dat adviseren. Om die opgave dragelijk te maken verzint hij wisselende routes door Velp en/of zijn favoriete stad Arnhem.

Vandaag wandelde ik door Arnhem-noord. Door de wijk Klarendal en vervolgens in de richting van het centrum van de stad. Bij de Ir van Muijlwijkstraat aangekomen zag ik een expositie van beeldend kunstenaar Meri de Geest. Nooit van gehoord, dat kan gebeuren. Haar werk vind ik qua karakter heel bijzonder. Vooral de naam JATGAPPE intrigreerde mij, van deze stroming had ik nog nooit gehoord. Ik citeer de folder van de expositie om u te informeren over de achtergrond van die naam.

Jatgappe is de samenvatting van ‘Jatten’ en ‘Gappen’, Jiddische woorden voor stelen.

In het Jatgappe project gaat het om het gebruik van bestaande afbeeldingen om iets nieuws te creeren. Dat is een vorm van kunst, die ontwikkeld werd in het Manierisme en later door de Dada beweging. Jatgappe gebruikt verschillende technieken om dit doel te bereiken. Het geexposeerde project begon met de traditionele 2D collage techniek. Later werd de vorm 3D door de collage techniek toe te passen op vazen, kastjes en andere bestaande voorwerpen.

Jatgappe is het project van Meri de Geest. Ze houdt haar expositie in de Ir van Muijlwijkstraat 23 in Arnhem. Helaas eindigt haar expositie op 18 mei a.s.. Daarom maakte ik een paar foto’s van haar bijzondere, zeer gedetailleerde en intensief gedecoreerde werk. Ik beperk me min of meer noodgedwongen tot haar 3D-werk. Haar 2D-werk, waarbij zich zeer fraaie kunstwerken bevonden, zaten helaas achter glas en waren daarom lastig om verantwoord te fotograferen.

Drie levensgrote beelden (3D)

Drie levensgrote beelden (3D)

Leuke 'wandelschoenen' (3D)

Leuke ‘wandelschoenen’ (3D)

Een vaas (3D)

Een vaas (3D)

Haar 'stofzuiger' (3D)

Haar ‘stofzuiger’ (3D)

Even zitten....... (3D)

Stoeltje (3D)

Geplaatst in kunst | 4 reacties

Baruman en blonde Geert.

Baruman en blonde Geert.

Dat werkt niet. Vanaf Geerts komst tot op heden wringt het tussen hem en mij. Baruman ziet een ondemocratische alleenheerser, voorzitter van een stichting, een “vereniging” zonder leden. Met daarin alleen aanhangers die geen van allen inspraak kennen. Voorzitter van een Tweede Kamerfraktie waarin dezelfde cultuur heerst als in zijn “vereniging”. Een Tweede Kamer waarin hij dankzij zijn kiezers zijn politiek bedrijft maar die hem in feite geen donder interesseert, zoals Geert in het laatste intervieuw in het AD van zaterdag j.l. zegt. Hij voegt daar minzaam aan toe dat hij meer heeft met (extreem-) rechtse partijen in het buitenland dan met de hele 2e kamer. Partijen die allen anti-Europa zijn maar waarin ook Geerts eigen partij deel van uit maakt.

Geert heerst en verdeelt. Hij, zijn beweging, wordt gefinancieerd door onduidelijke, bij voorkeur niet bekende geldschieters die er, om welke redenen dan ook, baat bij hebben dat hun namen niet worden genoemd. Geert en zijn beweging worden populisten genoemd. Dat mag, maar Baruman ziet vooral Geerts grote intolerantie jegens bepaalde groepen mensen, moslims, illegalen, linkse mensen en ga zo maar door. En, hoe wonderlijk ook, Baruman ziet ook Geerts liefdevolle aandacht voor het volk van Israel. Het enige beginsel dat Baruman met blonde Geert deelt.

Waarom gaat Baruman nu, en bij wijze van uitzondering, zijn blog gebruiken om het over de politiek, over blonde Geert te hebben. Dat komt door Geerts laatste plannen, hij slaat zijn vleugels uit en flirt met Marine le Pen en haar Front National. Met het Vlaams Belang en met gelijkgestemde Duitse, natuurlijk rechtse groeperingen. Voorlopig  is blonde Geert over de laatstgenoemde, waarschijnlijk uit meer strategische overwegingen, nog onduidelijk. Kortom, Geert zoekt aansluiting bij diverse rechtse, soms rechts-extremistische bewegingen in Europa en elders in de wereld.

Daarom dacht Baruman opeens terug aan zijn eerste “bange gedachten”, ten tijde van Geerts eerst opkomst en toen hij later meer macht verwierf. Baruman staat namelijk zeer wantrouwend tegenover (extreem-) rechtse en intolerante bewegingen. Dat heeft hij meegekregen van zijn vader, die bescheiden verzetswerk verrichtte gedurende de 2e wereldoorlog. Dat kreeg hij mee van zijn geschiedenisleraren, van zijn Joodse familie, vrienden en kennissen in binnen en buitenland en door veel te lezen over de perioden voorafgaande aan de 2e wereldoorlog. Kortom, blonde Geert laat stukje bij beetje zien wat zijn werkelijke drijfveren kunnen zijn bij zijn geflirt met die enge groeperingen. Baruman hoopt dat hij het te somber inziet en verneemt graag de zienswijze van zijn medebloggers. Is Baruman te bezorgd, ziet hij teveel leeuwen en beren op zijn blog?

Geplaatst in kunst | 6 reacties

Baruman en de gitaar.

Baruman en de gitaar, thema:

‘muziek’

‘zes woorden en een beeld’

ik  luister stil naar mijn gitaar

ik luister stil naar mijn gitaar

“ik luister stil naar mijn gitaar”

Geplaatst in kunst | 2 reacties